آگورافوبیا نوعی اختلال اضطرابی است که منجر به رفتارهای اجتنابی مداوم میشود، فرد از مکان ها یا موقعیتهایی که ممکن است باعث وحشت، احساس گیرکردن ، درماندگی و یا دستپاچگی کند اجتناب میکند. فرد از یک موقعیت واقعی یا پیش بینی شده مانند استفاده از وسایل حمل و نقل عمومی، قرار گرفتن در فضاهای باز یا بسته، ایستادن در صف یا قرار گرفتن در میان جمعیت می ترسد.
آگورافوبیا گاهی اوقات با ترس از ترک کردن خانه اشتباه گرفته می شود، اما پیچیده تر از آن است. افراد مبتلا به آگورافوبیا معمولاً در هر مکان عمومی، به ویژه جایی که جمعیت زیادی وجود دارد، احساس امنیت نمی کنند ممکن است احساس کنند که به یک همراه مانند یکی از اقوام یا دوستان نیاز دارند تا با آنها به مکان های عمومی برود. ترس می تواند آنقدر طاقت فرسا باشد که نتوانند خانه خود را ترک کنند.
علائم آگورافوبیا
علائم آگورافوبیا شامل ترس از:
- ترک خانه به تنهایی
- شلوغی یا انتظار در صف
- فضاهای بسته، مانند سینما، آسانسور یا فروشگاه های کوچک
- فضاهای باز مانند پارکینگ ها، پل ها یا مراکز خرید
- استفاده از وسایل حمل و نقل عمومی مانند اتوبوس، هواپیما یا قطار
این موقعیتها تقریباً همیشه باعث ایجاد یک واکنش اضطرابی میشوند که با خطر واقعی موقعیت، تناسبی ندارد.
- درد قفسه سینه
- لرز
- اسهال
- سرگیجه
- احساس خفگی
- احساس غیر واقعی بودن
- حالت تهوع
- بی حسی
- ضربان قلب تند
- تنگی نفس
- تعریق
عوارض آگورافوبیا
آگورافوبیا می تواند فعالیت های روزمره شما را تا حد زیادی محدود کند. اگر شدید باشد، ممکن است حتی نتوانید خانه خود را ترک کنید. بدون درمان، برخی از افراد برای سال ها خانه نشین می شوند. ممکن است نتوانید با خانواده و دوستان خود ملاقات کنید، به مدرسه یا محل کار بروید، وظایف خود را انجام دهید یا در سایر فعالیت های عادی روزانه شرکت کنید. ممکن است برای کمک به دیگران وابسته شوید.
آگورافوبیا همچنین می تواند به موارد زیر منجر شود یا با آنها همراه باشد:
- افسردگی
- سوء مصرف الکل یا مواد مخدر
- سایر اختلالات سلامت روان، از جمله سایر اختلالات اضطرابی یا اختلالات شخصیتی
علل آگورافوبیا
علت دقیق آن مشخص نیست، اما تعدادی از عوامل خطر وجود دارد که ممکن است خطر ابتلا به این بیماری را افزایش دهد.شامل:
داشتن یک اختلال اضطرابی دیگر، مانند اختلال اضطراب فراگیر یا اختلال اضطراب اجتماعی
- فوبیا
- سابقه خانوادگی
- سابقه سوء استفاده یا تروما
- شیمی مغز
- عزت نفس پایین یا افسردگی
در برخی موارد، اختلال استرس پس از سانحه (PTSD) می تواند به ایجاد آگورافوبیا کمک کند. PTSD می تواند به دنبال یک رویداد آسیب زا رخ دهد و به علائمی مانند بیش از حد هوشیاری و اضطراب منجر شود که می تواند منجر به شروع آگورافوبیا شود.
دوره های طولانی انزوا خطر ابتلا به آگورافوبیا را افزایش می دهد. به عنوان مثال، ترس ناشی از همه گیری COVID-19 همراه با انزوای ناشی از فاصله گذاری اجتماعی و قرنطینه باعث افزایش اضطراب برای بسیاری از آمریکایی ها شده است. کارشناسان بهداشت روان بر این باورند که عواقب این رویدادها ممکن است برای سالهای آینده بر سلامتی بزرگسالان و کودکان تأثیر بگذارد.
تشخیص آگورافوبیا
برای تشخیص آگورافوبیا، یک ارائهدهنده مراقبتهای بهداشتی علائم شما را ارزیابی میکند و هر گونه شرایط پزشکی زمینهای را که ممکن است باعث این علائم شود، بررسی میکند. ممکن است از شما در مورد سابقه پزشکیتان و ماهیت، مدت و شدت علائم اضطراب از شما سؤال شود.
برای تشخیص آگورافوبیا باید:
- حداقل در دو موقعیت مختلف، مانند فضاهای باز، مناطق شلوغ، یا حمل و نقل عمومی، ترس را تجربه کنید
- آیا موقعیت آگورافوبیک تقریباً واکنش اضطرابی را برانگیخته است؟
- ترسی داشته باشید که متناسب با تهدید نیست
- رفتارهای اجتنابی یا پریشانی نشان دهید که روال عادی، کار، مدرسه و روابط شما را مختل می کند.
- این علائم را حداقل به مدت شش ماه تجربه کنید
درمان آگورافوبیا
اگر فردی دچار آگورافوبیا با اختلال هراس شود، علائم معمولاً در اولین سالی که فرد شروع به حملات پانیک مکرر و مداوم می کند، شروع می شود. آگورافوبیا در صورت عدم درمان می تواند بدتر شود. برای مدیریت بهتر آگورافوبیا و علائم هراس، مهم است که به محض بروز علائم به دنبال درمان باشید. گزینههای درمانی معمولاً شامل ترکیبی از دارو و رواندرمانی است.
مقابله با آگورافوبیا
علاوه بر کمک گرفتن از یک متخصص سلامت روان، تغییراتی در سبک زندگی نیز وجود دارد که می تواند به شما در مدیریت بهتر علائم آگورافوبیا کمک کند. این شامل:
- تمرین تکنیک های مدیریت استرس، مانند تنفس عمیق، تجسم، و آرام سازی پیشرونده عضلانی برای کمک به کاهش اضطراب
- داشتن یک رژیم غذایی سالم و مغذی
- انجام تمرینات بدنی منظم
- پرهیز از مواد مخدر و الکل
- محدود کردن مصرف کافئین
از طریق حمایت خانواده و دوستان و کمک حرفه ای، فرد مبتلا به آگورافوبیا می تواند وضعیت خود را مدیریت کند. با دارو درمانی و روان درمانی، فرد مبتلا به آگورافوبیا می تواند انتظار داشته باشد که در نهایت حملات هراس کمتری، رفتارهای اجتنابی کمتر و بازگشت به زندگی مستقل و فعال تر را تجربه کند.
جلوگیری از آگورافوبیا
هیچ راه مطمئنی برای جلوگیری از آگورافوبیا وجود ندارد. با این حال، هر چه بیشتر از موقعیت هایی که از آنها می ترسید اجتناب کنید، اضطراب افزایش می یابد. اگر شروع به ترس خفیف در مورد رفتن به مکانهای ایمن کردید، سعی کنید قبل از اینکه ترس شما غالب شود، بارها و بارها رفتن به آن مکانها را تمرین کنید. اگر انجام این کار به تنهایی خیلی سخت است، از یکی از اعضای خانواده یا دوست خود بخواهید که با شما همراه شود یا از یک متخصص کمک بگیرید.
منابع:
https://www.mayoclinic.org/diseases-conditions/agoraphobia/symptoms-causes/syc-20355987