افسردگی کودکان با احساسات عادی و روزمره که کودکان در حین رشد با آن مواجه می شوند متفاوت است. فقط به این دلیل که کودک غمگین به نظر می رسد لزوماً به این معنی نیست که او افسردگی قابل توجهی دارد. اما اگر غم و اندوه پایدار شود یا در فعالیت های اجتماعی عادی، علایق، کارهای مدرسه یا زندگی خانوادگی اختلال ایجاد کند، ممکن است به این معنی باشد که آنها افسردگی دارند. به خاطر داشته باشید که در حالی که افسردگی جدی است، قابل درمان نیز هست.
چگونه می توانم بفهمم فرزندم افسرده است؟
علائم افسردگی در کودکان متفاوت است. این عارضه اغلب تشخیص داده نمی شود و درمان نمی شود زیرا علائم به صورت تغییرات عاطفی و روانی عادی ناپدید می شوند. مطالعات اولیه پزشکی بر روی افسردگی «نقاب دار» متمرکز بود، که در آن خلق و خوی افسرده کودک با کنش یا رفتار خشمگین نشان داده میشد. در حالی که این اتفاق می افتد، به ویژه در کودکان کوچکتر، بسیاری از کودکان مانند بزرگسالان افسرده، غمگینی یا خلق و خوی ضعیف نشان می دهند. علائم اولیه افسردگی حول محور غم و اندوه، احساس ناامیدی و تغییرات خلقی می چرخد.
علائم و نشانه های افسردگی در کودکان عبارتند از:
- بدخلقی یا عصبانیت
- احساس غم و ناامیدی مداوم
- کناره گیری اجتماعی
- حساسیت بیشتری نسبت به طرد شدن
- تغییر در اشتها، افزایش یا کاهش می یابد
- تغییرات در خواب (بی خوابی یا خواب زیاد)
- طغیان صوتی یا گریه کردن
- مشکل در تمرکز
- خستگی و کم انرژی بودن
- شکایات فیزیکی (مانند معده درد و سردرد) که به درمان پاسخ نمیدهند
- مشکل در طول رویدادها و فعالیتها در خانه یا با دوستان، در مدرسه، در طول فعالیتهای فوق برنامه و سایر سرگرمیها یا علایق
- احساس بی ارزشی یا گناه
- اختلال در تفکر یا تمرکز
- افکار مرگ یا خودکشی
همه کودکان همه این علائم را ندارند. در واقع، اکثر آنها علائم متفاوتی را در زمانهای مختلف و در شرایط مختلف نشان میدهند. اگرچه برخی از کودکان ممکن است در محیطهای ساختاریافته به خوبی به عملکرد خود ادامه دهند، اما اکثر کودکان مبتلا به افسردگی شدید تغییرات قابل توجهی در فعالیتهای اجتماعی، از دست دادن علاقه به مدرسه، عملکرد تحصیلی ضعیف یا تغییر در ظاهر خواهند داشت. کودکان همچنین ممکن است شروع به مصرف مواد مخدر یا الکل کنند، به خصوص اگر سن آنها بالای 12 سال باشد.
اگرچه در جوانان زیر 12 سال نسبتاً نادر است، اما کودکان کم سن و سال اقدام به خودکشی می کنند و ممکن است زمانی که ناراحت یا عصبانی هستند این کار را به صورت تکانشی انجام دهند. کودکانی که دارای سابقه خانوادگی خشونت، سوء مصرف الکل، یا سوء استفاده فیزیکی یا جنسی هستند، مانند آنهایی که علائم افسردگی دارند، در معرض خطر بیشتری برای خودکشی هستند.
درمان افسردگی در کودکان
درمان افسردگی در کودکان باید به طور فردی و با توجه به نیازهای خاص هر کودک انجام شود. درمان های مختلفی برای مقابله با افسردگی در کودکان وجود دارد که شامل موارد زیر میشود:
- روان درمانی: درمانهای شناختی – رفتاری (CBT) و مشاوره های خانوادگی از روش های مؤثر برای درمان افسردگی در کودکان هستند. در این درمان ها کودک به یادگیری مهارت های مقابله با احساسات منفی و مدیریت استرس پرداخته و بهبود مییابد.
- دارو درمانی: در برخی از موارد، داروهایی مانند مهارکننده های بازجذب سروتونین (SSRIs) می توانند برای درمان افسردگی در کودکان تجویز شوند. البته استفاده از دارو باید تحت نظارت پزشک صورت گیرد.
- حمایت اجتماعی و خانوادگی: نقش خانواده و دوستان در درمان افسردگی کودکان بسیار مهم است. حمایت عاطفی و اجتماعی می تواند به کودکان کمک کند تا احساس امنیت و حمایت داشته باشند.
- فعالیت های ورزشی و تفریحی: تشویق کودک به انجام فعالیت های بدنی و تفریحی می تواند به کاهش علائم افسردگی کمک کند. ورزش به تولید هورمون های شادی آور مانند اندورفین ها کمک میکند.
منابع:
- https://www.webmd.com/depression/guide/depression-children
- Depression in Children and Adolescents: A Guide for Parents and Educators” – National Institute of Mental Health (NIMH)
- “Childhood Depression: Symptoms, Causes, and Treatments” – American Academy of Child and Adolescent Psychiatry (AACAP)
- “Pediatric Depression: An Overview” – Mayo Clinic
- “Understanding Childhood Depression” – WebMD