اختلال کم توجهی بیش فعالی (ADHD) یک وضعیت مربوط به سلامت روان است که می تواند باعث سطوح غیرعادی بیش فعالی و رفتارهای تکانشی شود. افراد مبتلا به ADHD همچنین ممکن است در تمرکز حواس خود بر روی یک کار یا نشستن طولانی مدت مشکل داشته باشند.
بسیاری از افراد، بی توجهی و تغییرات در سطح انرژی را تجربه می کنند. برای یک فرد مبتلا به ADHD، این تغییرات در مقایسه با افرادی که این عارضه را ندارند به میزان بیشتری اتفاق میافتد و می تواند تأثیر قابل توجهی بر تحصیل، کار و زندگی شخصی آنها داشته باشد.
هم بزرگسالان و هم کودکان می توانند ADHD داشته باشند. این تشخیصی است که توسط انجمن روانپزشکی آمریکا (APA) به رسمیت شناخته شده است.
علائم اختلال کمبود توجه-بیش فعالی (ADHD):
طیف وسیعی از رفتارها با ADHD مرتبط است. برخی از موارد رایج تر عبارتند از:
- مشکل در تمرکز یا تمرکز روی کارها
- فراموشی در انجام کارها
- به راحتی منحرف شدن
- داشتن مشکل در نشستن
- قطع کردن حرف افراد در حین صحبت کردن
علائم و نشانهها میتوانند مختص جنبههای مختلف ADHD، مانند بیش فعالی، تکانشگری، یا مشکل در تمرکز باشند.
فردی که بیش فعالی و تکانشگری را تجربه می کند ممکن است:
- سر کلاس نشستن یا ماندن برایشان مشکل است
- در بازی کردن یا انجام کارهای بی سر و صدا مشکل دارند
- بیش از حد صحبت کند
- برایشان سخت است که برای نوبتشان صبر کنند
- وقتی دیگران در حال صحبت کردن، بازی کردن یا انجام کاری هستند، آنها را قطع کند
کسی که در تمرکز مشکل دارد ممکن است:
- هنگام مطالعه یا کار مرتب اشتباه کنید یا جزئیات را از دست بدهد
- حفظ تمرکز هنگام گوش دادن، خواندن یا برگزاری مکالمه برایشان سخت است
- در سازماندهی وظایف روزانه خود مشکل دارند
- مکررا اقلام را از دست می دهند
- با چیزهای کوچکی که در اطرافشان اتفاق می افتد به راحتی حواسشان پرت می شود
اگر شما یا فرزندتان ADHD دارید، ممکن است برخی یا همه این علائم را داشته باشید. علائمی که دارید به نوع ADHD شما بستگی دارد.
چگونه والدین می توانند کمک کنند؟
۱. مشارکت کنید.
۲. بدانید که ADHD چگونه بر کودک شما تأثیر می گذارد.
۳. تمرکز خود را بر آموزش یک چیز به فرزندتان بگذارید.
۴. با مدرسه فرزندتان در ارتباط باشید
۵. قاطعیت همراه با گرمی داشته باشید
بیاموزید که چه رویکردهای انضباطی برای کودک مبتلا به ADHD بهترین است و کدامیک می تواند ADHD را بدتر کند. از درمانگر فرزندتان در مورد راه های پاسخگویی به رفتارهای فرزندتان راهنمایی بگیرید. کودکان مبتلا به ADHD ممکن است به انتقاد حساس باشند. اصلاح رفتار آنها بهتر است به گونه ای انجام شود که تشویق کننده و حمایت کننده باشد تا همراه با تنبیه.
۶. انتظارات روشنی را تعیین کنید.
قبل از اینکه به جایی بروید، با فرزندتان صحبت کنید تا نحوه رفتار او را توضیح دهید. به جای واکنش به کارهایی که نباید انجام دهد، انرژی بیشتری را روی آموزش دادن به فرزندتان بگذارید.
۷. در مورد آن با فرزندتان صحبت کنید
از صحبت با فرزندتان در مورد ADHD ابایی نداشته باشید. به بچه ها کمک کنید بفهمند که داشتن بیش فعالی تقصیر آنها نیست و آنها می توانند راه هایی برای بهبود مشکلات ناشی از آن بیاموزند.
۸. هر روز زمان خاصی را با هم بگذرانید
. زمانی را برای صحبت کردن و لذت بردن از فعالیت های آرامش بخش و سرگرم کننده با فرزندتان اختصاص دهید – حتی اگر فقط برای چند دقیقه باشد. توجه کامل خود را به کودک خود معطوف کنید. رفتارهای مثبت را تعریف کنید. زیاد تعریف نکنید، اما وقتی فرزندتان کار خوبی انجام می دهد، نظر بدهید. به عنوان مثال، هنگامی که فرزندتان منتظر نوبت خود می شود، بگویید: «خیلی خوب نوبت می گیری».
۹. به رابطه با فرزندتان بیشترین اهمیت را دارد.
کودکان مبتلا به ADHD اغلب احساس می کنند که دیگران را ناامید می کنند، کارهایی را اشتباه انجام می دهند یا “خوب” نیستند. با صبور بودن، درک کردن و پذیرش از عزت نفس فرزندتان محافظت کنید. بگذارید فرزندتان بداند که به آنها اعتقاد دارید و همه چیزهای خوب را در مورد آنها می بینید. با مثبت و محبت آمیز نگه داشتن رابطه خود با فرزندتان، انعطاف پذیری را ایجاد کنید.
داروها برای درمان بیش فعالی
داروهای مورد استفاده برای کودکان ۶ سال به بالا:
۱) داروهای محرک
- آمفتامین ها
- متیل فنیدیت
- آدرال
- ریتالین
- کانسرتا
- و …
داروهای محرک باعث افزایش فعالیت بخشهایی از مغز میشود که در کنترل رفتار و توجه نقش دارد و به این طریق رفتار فرد بیش فعال کنترل شدهتر شده و توجه و تمرکز او افزایش مییابد.
۲) داروهای غیر محرک
داروهای محرک به عنوان پیشنهاد نخست پزشکان جهت بهبودی علائم بیش فعالی مطرح هستند که در صورت عدم مشاهده نتایج و یا ناتوانی شخص برای تحمل این گروه از داروها، حال می توان داروهای غیر محرک همچون آتوموکسستین، گوانفاسین و کلونیدین را مصرف نمود.
در مواردی نیز نیاز است، شخص همزمان از داروهای غیر محرک و داروهای محرک استفاده کند.
لیست فوق صرفاً برای آشنایی شما با برخی از اسامی داروهای بیش فعالی تهیه شده و ممکن است کودکتان برای درمان بیش فعالی دارویی مصرف کند که در این لیست نباشد.
عوارض ناشی از مصرف داروهای بیش فعالی
عوارض جانبی معمولاً در روزهای اولی که فرد شروع به مصرف دارو میکند، یا مواقعی که دوز بیشتری از دارو را مصرف میکند نمایان میشود. معمولاً پس از چند روز یا چند هفته بدن خود را با دارو تنظیم کرده و عوارض جانبی از بین میرود.
اما اگر عوارض از بین نرفت، پزشک ممکن است دوز مصرف دارو را کاهش دهد یا مصرف آن دارو را قطع کرده و داروی جدیدی جایگزین کند.
عوارض داروهای محرک
- کاهش اشتها
- درد شکم
- برهم خوردن خواب
- سردرد
عوارض داروهای غیرمحرک
- خستگی
- درد شکم
- کاهش اشتها
- حالت تهوع
منبع: