دوران نوزادی به دوره ای اطلاق می شود که سن انسان بین 1 تا 12 ماه باشد و همراه با رشد فیزیکی سریع است که به توانایی های جدید نوزاد کمک می کند. یک نوزاد می تواند در 6 ماهگی غلت بزند، بدون کمک بنشیند و در 12 ماهگی بخزد یا راه برود. در پایان این مرحله، نوزادان مهارتهای حرکتی و مهارتهایی را برای برداشتن اشیا کسب می کنند. همچنین، نوزادان می توانند کلمات ساده ای مانند “پدر” را بیان کنند.
سپس نوزادان وارد مرحله کودک نوپا می شوند که بین 1 تا 3 سالگی است. کودکان نوپا به طور مستقل راه می روند، تغذیه می کنند و می دوند. این مرحله همچنین با نرخ سریع رشد مهارت های زبانی و ارتباطی مشخص می شود. با این حال، کودکان نوپا خودکنترلی کمی دارند و این مورد اغلب در بازی با همسالان خود آشکار می شود.
آخرین مرحله اوایل کودکی، مرحله پیش دبستانی است که بین 3 تا 5 سالگی است. در این مرحله، کودکان از مهارت های شناختی و حرکتی خود برای تشکیل و یا رسم الگوها و نوشتن حروف استفاده می کنند. از نظر احساسات، یک کودک پیش دبستانی توانایی های خودتنظیمی زیادی دارد و می تواند آزادانه احساسات خود را به صورت کلامی و بدون نیاز به استفاده از حرکات بیان کند. از نظر اجتماعی، کودکان در این مرحله همدیگر را ملاقات می کنند و دوستان جدیدی در مدرسه پیدا می کنند.
نقش خانواده در رشد دوران کودکی
خانواده ها نقش مهمی در رشد نوزادان و کودکان خردسال دارند زیرا آن ها اولین محیط هایی را فراهم می کنند که در آن نوزادان و کودکان کم سن شروع به رشد ویژگی های مهم رشد می کنند.
۱) دلبستگی
خانواده ها در مراحل اولیه رشد به کودکان شکل های مختلفی از دلبستگی زا نشان می دهند. شکل دلبستگی که بین نوزاد و والدین ایجاد می شود به کیفیت تعامل بین والدین و نوزادان در طول سال اول زندگی بستگی دارد.
دلبستگی ها ها تا حد زیادی بر مسیر رشد کودکان تاثیر می گذارند. به عنوان مثال، کودکانی که از دلبستگی های امن با والدین و یا مراقبان خود در دوران کودکی لذت می برند، نسبت به کودکانی که دلبستگی های ناامن دارند، شایسته تر، سازگارتر و همدل تر هستند. بنابراین، کودکانی که وابستگی های امن را تجربه کرده اند، شانس بیشتری برای رشد خوب در دوران کودکی دارند، زیرا مهارت های اجتماعی، عاطفی و فیزیکی لازم را کسب می کنند.
۲) رشد زبان
خانواده ها بر روند توسعه زبان توسط نوزادان و کودکان خردسال تاثیر می گذارند. نشان داده شده است که نوزادان و کودکان نوپا بیشتر وقت خود را با والدین، خواهران و برادران و دیگر اعضای خانواده می گذرانند. آن ها با تقلید از آنچه می گویند، زبان را از اعضای خانواده یاد می گیرند.
۳) رشد اخلاقی
خانواده ها در شکل گیری رشد اخلاقی نوزادان و کودکان بسیار مهم هستند. کودکان کاری را تقلید می کنند که اعضای خانواده شان انجام می دهند. به عنوان مثال، اگر اعضای خانواده خود را ببینند که با مقداری پول به یک فرد نیازمند کمک می کنند، آنگاه اعمال آن ها را در جهت کمک به یک نیازمند تقلید می کنند. بنابراین، رشد اخلاقی با اقدامات افرادی که با نوزادان و کودکان خردسال می مانند تعیین می شود .
۴) رشد جنسیتی
رشد جنسیتی کودکان توسط خانواده های آن ها شکل می گیرد. از طریق رشد جنسیتی، کودکان قادر به ارتباط بیشتر با یک جنسیت هستند. اساسا، دختران جوان، زن بودن را شناسایی می کنند در حالی که پسران جوان، مرد بودن را تشخیص می دهند. به عنوان بخشی از رشد جنسیتی، کودکان از اعضای خانواده می آموزند که از جنسیت فرد چه انتظاری می رود.
سبک های فرزندپروری
سه سبک اصلی فرزندپروری وجود دارد.
۱) مستبدانه
۲) مقتدرانه
۳) سهل گیرانه
فرزندپروری مقتدرانه بهترین شیوه است زیرا والدین و فرزندان نقش خود را در تضمین کامل بودن زندگی خود ایفا می کنند. علاوه بر این، آن ها یکدیگر را به خوبی درک می کنند و تعارضی در روابط آن ها به وجود نمی آید.
آموزش در دوران کودکی
آموزش در دوران کودکی بر آموزش دانش به کودکان تا حدود 8 سال متمرکز است. کودکان قبل از رسیدن به سن آموزش اجباری تحت آموزش اولیه از طریق فعالیت های مبتنی بر بازی قرار می گیرند. این فعالیت ها بر این فرض استوار است که کنجکاوی کودکان با بازی ها برانگیخته می شود و آنها را به این باور می رساند که می توانند کاری را که همسالان خود انجام می دهند را انجام دهند
رشد شناختی تا حد زیادی تحت تأثیر آموزش دوران کودکی است . رشد شناختی مبنایی را تشکیل می دهد که بر اساس آن کودکان به طور منطقی فکر می کنند، تعامل می کنند، پردازش می کنند، ذخیره می کنند و از اطلاعات استفاده می کنند. آموزش در دوران کودکی با اطمینان از اینکه کودکان به طور روزانه با اعضای خانواده و معلمان تعامل دارند، از رشد شناختی حمایت می کند.
همچنین، این نوع آموزش با ارائه اسباب بازی ها و سایر وسایل بازی که حواس کودکان را برای استدلال منطقی مهم تحریک می کند، اساس رشد شناختی را تشکیل می دهد. علاوه بر این، با آموزش مفهوم علت و معلول به کودکان کمک می شود تا رشد شناختی خود را بهبود بخشند (تراویک، 2013).
یرنامه هد استارت
برنامه Head Start در ایالات متحده برای ارائه آموزش ابتدایی جامع استفاده می شود (تراویک، ۲۰۱۳). این برنامه بر تلفیق تغذیه، سلامت و مشارکت والدین در یادگیری زودهنگام کودکان تاکید دارد. هدف آن پرورش روابط خانوادگی پایدار است که منجر به بهبود سلامت کودکان می شود. علاوه بر این، این برنامه مهارت های شناختی را در کودکان خردسال بهبود می بخشد.
منیع:
https://psychologywriting.com/infancy-and-early-childhood-development-psychology/