رقص/حرکت درمانی چیست؟
رقص درمانی یا DMT، استفاده روان درمانی از حرکات برای ارتقای یکپارچگی عاطفی، اجتماعی، شناختی و فیزیکی است. DMT می تواند با افزایش قدرت، بهبود انعطاف پذیری، کاهش تنش عضلانی و تقویت هماهنگی، به افراد دارای سلامت جسمانی کمک کند. همچنین می تواند مزایای مهمی برای سلامت روان از جمله کاهش استرس و حتی موجب تسکین علائم اضطراب و افسردگی شود.
کیتی بون، یک درمانگر رقص/حرکت است که به طور خلاقانه از حرکت و رقص برای تقویت سلامت فیزیکی، ذهنی و عاطفی یک فرد استفاده می‌کند. به گفته متخصص رقص درمانی ، اریکا هورنتال، رقص درمانی علاوه بر گفتار درمانی از حرکت و ارتباطات غیرکلامی برای مدیریت نگرانی های روانشناختی و رفتاری استفاده می کند که کلمات به تنهایی پاسخگو آنها نیستند.
تکنیک های رقص درمانی
به گفته کارولین کینزلی که یک درمانگر رقص/حرکت است رقص درمانی بسته به احساس ایمنی، دسترسی به بدن و عوامل دیگر برای همه متفاوت به نظر می‌رسد. او می‌گوید: «فرایند آن ممکن است از کلامی یا گفتاری تا عمدتاً غیرکلامی یا حرکتی متغیر باشد.
در یک جلسه رقص درمانی، درمانگر ممکن است:
– به شما کمک کند تا ارتباط بین حرکت و احساسات خود را کشف و معنا کنید
– احساسات و تنفس بدن خود را ردیابی کنید
– به شما در انجام حرکات خودبیانگر و بداهه کمک کند
– برای ارتقای بهبودی، مداخلات درمانی شفاهی یا حرکتی خاصی ارائه دهد
– به شما کمک کند تا احساسات برانگیخته شده را توسط حرکت پردازش کنید
درمانگران رقص ممکن است از تکنیکی به نام آینه سازی استفاده کنند که شامل کپی کردن حرکات شخص دیگر است. این کار می تواند راهی برای کمک به افراد باشد که با دیگران ارتباط بیشتری داشته باشند و احساس همدلی ایجاد کنند.
رقص/حرکت درمانی در چه شرایطی کمک کننده است؟
از رقص و حرکت درمانی می توان برای درمان تعدادی از مشکلات مربوط به سلامت جسمی و روانی استفاده کرد. می تواند برای بهبود عزت نفس مفید باشد و می تواند برای افرادی که با مشکلات مربوط به تصویر بدن دست و پنجه نرم می کنند کاربرد داشته باشد. برخی از شرایطی که ممکن است رقص درمانی کمک کننده باشد عبارتند از:
- اضطراب
- آرتروز
- درد مزمن
- مسائل ارتباطی
- زوال عقل
- افسردگی
- اختلال در غذا خوردن
- عزت نفس پایین
- اختلال استرس پس از سانحه (PTSD)
فواید رقص/حرکت درمانی
رقص درمانی دارای چندین مزیت است که می تواند آن را به یک مکمل مفید برای سایر رویکردهای درمانی تبدیل کند. در جایی که بسیاری از روش‌های درمانی، مانند درمان شناختی رفتاری (CBT)، بر شناخت‌ها یا رفتارها تمرکز دارند، رقص/حرکت درمانی استراتژی‌های مبتنی بر بدن را در بر می‌گیرد.
آرامش را ترویج می‌کند: کینزلی می‌گوید با استفاده از DMT، یک درمانگر می‌تواند استراتژی‌های مبتنی بر بدن را برای حمایت از تنظیم پایین سیستم ارائه دهد، که باعث افزایش حس آرامش می‌شود.
خودآگاهی: در درمان اختلالات خوردن، ایجاد خودآگاهی می تواند به افراد کمک کند تا بیشتر با سیگنال های فیزیکی بدن خود ارتباط برقرار کنند. “تاکید بر بدن، مراجع را در ایجاد آگاهی مورد نیاز برای شناسایی احساسات فیزیکی و عاطفی گرسنگی و سیری حمایت می کند.”
مهارت های مقابله ای: DMT همچنین می تواند به عنوان راهی برای ایجاد مهارت های مقابله ای برای استفاده در خارج از محیط درمانی باشد. کینزلی می گوید: با حمایت درمانگر، می توانید از حرکت و درک ترجیحات حرکتی خود برای کشف نقاط قوت و سیگنال های استرس، پریشانی و محرک ها استفاده کنید.
اثربخشی رقص درمانی
تحقیقات نشان می دهند که رقص/حرکت درمانی می تواند در درمان تعدادی از شرایط مختلف مفید باشد. برخی از مطالعاتی که از اثربخشی آن حمایت می کنند عبارتند از:
1. یک بررسی در سال 2019 نشان داد که رقص درمانی یک مداخله موثر برای درمان بزرگسالان مبتلا به افسردگی است.
2. مروری بر مطالعات در سال 2019 به این نتیجه رسید که رقص درمانی به کاهش اضطراب و افسردگی کمک می کند. همچنین مهارت های بین فردی، مهارت های شناختی و کیفیت کلی زندگی را افزایش می دهد.
3. یک مطالعه آزمایشی کوچک در سال 2020 منتشر شده در مجله اختلالات خوردن نشان داد که DMT می تواند به عنوان یک گزینه درمانی مکمل برای اختلالات خوردن استفاده شود. محققان 14 بیمار را از یک کلینیک خصوصی انتخاب کردند و هفت نفر را به یک گروه گواه و هفت نفر دیگر را به یک گروه DMT اختصاص دادند. پس از 14 هفته درمان، گروه DMT به طور قابل توجهی از نظر میزان رضایت از ناحیه بدن و ارزیابی ظاهری نسبت به گروه دیگر ارتقا یافتند.
مواردی که باید در نظر بگیرید
در حالی که DMT می تواند یک گزینه درمانی موثر باشد، قبل از اینکه تصمیم بگیرید آیا رقص/حرکت درمانی برای شما مناسب است یا نه، باید عواملی را در نظر بگیرید:
راحتی و ایمنی:
برای افرادی که تروما را تجربه کرده اند، ایجاد یک فضای امن و آرام بسیار مهم است. کینزلی می‌گوید: «یک فرد ممکن است به دلیل حفظ احساس ایمنی نتواند به تجربیات مبتنی بر بدن دسترسی پیدا کند.
محدودیت های سلامتی:
درمانگران باید محدودیت های جسمی و سلامتی فرد را در نظر بگیرنئ. “فردی ممکن است شکننده باشد و سطوح پایین انرژی و عوارض پزشکی را به دلیل سوءتغذیه تجربه کند. بنابراین، ارائه یا بیان رقص یا حرکت متفاوت خواهد بود و نقش درمانگر این است که متناسب با نیازها و شرایط مراجع برنامه ای را ارائه دهد.
احساسات دشوار:
بوهون می‌گوید افرادی که با شرایطی مانند اختلالات خوردن دست و پنجه نرم می‌کنند، اغلب بدن خود را دوست ندارند، سرزنش می‌کنند یا از آن دور شوند. او می‌گوید: «دی‌ام‌تی فرصتی برای تجربه زندگی متفاوت در بدنشان، فرصتی برای بیرونی‌سازی و ابراز احساسات، به دست آوردن ارتباط عمیق‌تر با خود و در نهایت ایجاد حس قدردانی در مورد شفقت نسبت به خود و بدن خود فراهم می‌کند».
همچنین توجه به این نکته ضروری است که رقص درمانی نباید به تنهایی برای برخی شرایط استفاده شود. اختلالات خوردن مانند بی اشتهایی عصبی، پرخوری عصبی و اختلال پرخوری از مسائل جدی سلامت روان هستند که نیاز به درمان حرفه ای توسط یک درمانگر، روانشناس یا روانپزشک دارند.
منبع:
https://www.verywellmind.com/dance-therapy-and-eating-disorder-treatment-5094952