علائم و نشانه های پرخوری عصبی (بولیمیا)

آیسان خیابانی

پرخوری عصبی، با نام مستعار بولیمیا، یک اختلال خوردن است که در آن هنگام غذا خوردن احساس می کنید کنترلی ندارید. سپس، پس از پرخوری، ممکن است احساس گناه شدید و میل شدیدی برای جبران پرخوری داشته باشید.
دوره های پرخوری یک چرخه مداوم است که بارها و بارها تکرار می شود. احساس گناه یا شرم بعد از هر دوره طبیعی است.
اما شما تنها نیستید بر اساس یک مطالعه در سال 2018، بین 1 تا 1.5 درصد از بزرگسالان و تا 2 درصد (1نفر از هر 50 نفر) جوانان مبتلا به بولیمیا هستند.
تصور می‌شود که این تعداد در میان افرادی که علائم مرتبط دارند اما مبتلا به بولیمیا تشخیص داده نشده اند، بیشتر باشد. اگرچه پرخوری شناخته شده ترین علائم بولیمیا هستند، اما ویژگی های دیگری نیز در این اختلال وجود دارد.

علائم بولیمیا

تشخیص اینکه آیا فردی دارای اختلال خوردن است، به خصوص پرخوری عصبی، همیشه آسان نیست. افراد با تیپ‌های بدنی مختلف دارای اختلالات خوردن هستند. در حالی که برخی از افراد مبتلا به بولیمیا ممکن است لاغر باشند، برخی دیگر می توانند وزن متوسط یا حتی اضافه وزن داشته باشند.

بر اساس کتاب راهنمای تشخیصی و آماری اختلالات روانی، ویرایش پنجم (DSM-5) دو نوع پرخوری عصبی وجود دارد. آنها بر اساس نوع رفتار پاکسازی از هم متمایز می شوند.

پاکسازی پس از پرخوری:

فرد مبتلا به این نوع پرخوری عصبی، استفراغ می کند یا از داروهای ملین یا تنقیه استفاده نادرست می کند. این شایع ترین نوع بولیمیا است.

بولیمیا غیر پاکسازی کننده:

فرد مبتلا به جای پاکسازی پس از پرخوری، روزه می گیرد یا با وسواس ورزش می کند.

مانند سایر اختلالات خوردن، پرخوری عصبی دارای علائم مختلفی از جمله احساسی، رفتاری و فیزیکی است.

علائم فیزیکی

پرخوری عصبی می تواند بر بدن تأثیر بگذارد و باعث آسیب فیزیکی به بخش هایی از بدن شود که در خوردن و هضم غذا نقش دارند. برخی از علائم فیزیکی پرخوری عصبی عبارتند از:

علائم عاطفی و رفتاری

افراد مبتلا به پرخوری عصبی معمولاً در مورد پنهان کردن علائم خود بسیار مراقب هستند. با این حال، دوستان و خانواده ممکن است متوجه رفتارهای خاصی شوند که نشان می دهد چیزی در حال وقوع است. علائم احساسی و رفتاری پرخوری عصبی ممکن است شامل موارد زیر باشد:

عوارض ناشی از پرخوری عصبی

با گذشت زمان، پرخوری و پاکسازی می تواند به کل بدن از جمله سیستم گوارش، قلب و موارد آسیب برساند. بسیاری از این عوارض می توانند شدید یا تهدید کننده زندگی باشند.

قلبی عروقی

گوارشی

غدد درون ریز

عصبی

چه زمانی باید به دنبال کمک بود؟

اگر فکر می کنید علائم پرخوری عصبی یا اختلالات خوردن دیگری دارید، می توانید با مراجعه به یک متخصص مراقبت های بهداشتی شروع کنید. این می تواند اولین قدم ترسناک باشد، اما می تواند به صحبت در مورد آن کمک کند.
صحبت با اعضای خانواده، دوستانی که می‌دانید حمایت‌کننده و تشویق‌کننده هستند، در نظر بگیرید.
اگر از صحبت با پزشک اصلی احساس راحتی می کنید، می توانید در مورد علائم، افکار و احساسات خود با او صحبت کنید. آنها ممکن است شما را به یک متخصص اختلال خوردن ارجاع دهند که می تواند یک ارزیابی عمیق انجام دهد و تشخیص دهد.
صحبت کردن با افرادی که تجربه های مشابهی را تجربه کرده اند نیز می تواند کمک کننده باشد.

چگونه به فردی که فکر می کنید مبتلا به بولیمیا است کمک کنید؟

در حالی که شما هرگز نمی توانید کسی را مجبور کنید که به دنبال کمک باشد، اما اگر فکر می کنید کسی که می شناسید مبتلا به پرخوری عصبی است، می توانید حمایت و تشویق کنید.

به آن ها گوش دهید و دلسوز باشید. آنها ممکن است کمک بخواهند اما از پرسیدن می ترسند – یا حتی نمی دانند چگونه مکالمه را شروع کنند. حتی ممکن است فکر کنند که مستحق کمک نیستند.

قبل از اینکه دست به کار شوید، چند نکته برای انجام این کار وجود دارد:

مکالمه با فردی که فکر می کنید ممکن است اختلال خوردن داشته باشد می تواند سخت باشد. مشکلی نیست که حتی از مطرح کردن موضوع نگران و ترسیده باشید.

برای آسان‌تر کردن مکالمه برای هر دوی شما، می‌توانید از موارد زیر اجتناب کنید:

نکته مهمی که باید به خاطر بسپارید این است که آنها احساس راحتی کنند. به آنها بگویید که همیشه می توانند به شما مراجعه کنند و شما همیشه در دسترس خواهید بود.

منبع:

https://psychcentral.com/eating-disorders/bulimia-nervosa-symptoms#seeking-help

5/5 از 7 امتیاز
خروج از نسخه موبایل