اکثر بچههای امروزی خیلی قبل از اینکه بتوانند دوچرخه سواری کنند، به رسانه هایی مانند تلویزیون، کنسول های بازی، تبلت ها و گوشی های هوشمند متصل هستند.
اگر فرصت مطالعه ندارید، می توانید به نسخه ی صوتی گوش دهید. اما اگر ترجیح می دهید متن را بخوانید، محتوای کامل در ادامه در دسترس شماست. به هر شکلی که برایتان راحت تر است، این محتوا همراه شماست.
فناوری بخشی از زندگی است و والدین می توانند با آموزش استفاده از رسانه های هوشمند، فناوری را به بخشی سالم از دوران کودکی تبدیل کنند. کودکان پیش دبستانی می توانند برای یادگیری الفبا از تلویزیون کمک بگیرند، دانش آموزان کلاس می توانند برنامه ها و بازی های آموزشی دانلود کنند و نوجوانان می توانند به صورت آنلاین تحقیق کنند.
اما استفاده زیاد از رسانه ها می تواند پیامد منفی با خود به همراه داشته باشد:
- کودکانی که اغلب بیش از 4 ساعت در روز را صرف تماشای تلویزیون یا استفاده از رسانه می کنند، بیشتر در معرض اضافه وزن هستند.
- بچههایی که رفتار های خشونت آمیز را میبینند و به احتمال زیاد رفتار پرخاشگرانه نشان میدهند
- نوجوانانی که بازیهای ویدئویی و اپلیکیشنهای خشونتآمیز بازی میکنند، بیشتر پرخاشگر هستند.
- شخصیتهای تلویزیون و بازیهای ویدیویی اغلب رفتارهای پرخطری مانند سیگار کشیدن و نوشیدن الکل انجام میدهند.
به همین دلیل است که برای والدین بسیار مهم است که در مورد استفاده فرزندانشان از رسانه ها نظارت داشته باشند و برای اطمینان از اینکه زمان زیادی را جلوی صفحه نمایش نمی گذرانند، محدودیت هایی تعیین کنند.
چه چیزی توصیه می شود؟
آکادمی پزشکی کودک آمریکا (AAP) این دستورالعمل ها را برای مدت زمانی که صرف رایانه و تلفن همراه می شود توصیه می کند:
نوزادان تا 18 ماهگی: عدم استفاده از رسانه ها، اما چت ویدیویی با خانواده و دوستان مشکلی ندارد.
نوپایان 18 ماهه تا 24 ماهه: مدتی را می توانند صرف استفاده از رسانه ها با والدین یا مراقب خود کنند.
کودکان پیش دبستانی: بیش از 1 ساعت در روز برای برنامه آموزشی، همراه با والدین یا مراقب دیگری که می تواند به آنها کمک کند تا آنچه را که می بینند، انجام دهند.
کودکان و نوجوانان 5 تا 18 سال: زمان تماشای تلویزیون، رسانه های اجتماعی و بازی های ویدیویی به محدودیت نیاز دارد. با نوجوانان خود صحبت کنید که ممکن است با محدودیت های رسانه ای دست و پنجه نرم کنند. رسانه ها نباید جای خواب کافی و فعالیت بدنی را بگیرند.
مشاهده خشونت
یک کودک آمریکایی به طور متوسط تا سن 18 سالگی 200000 عمل خشونت آمیز را در تلویزیون خواهد دید. در واقع، اغلب قهرمان با جنگیدن یا کشتن «افراد بد» برنده میشود. این امر می تواند باعث سردرگمی بچه هایی شود که سعی می کنند تفاوت بین درست و غلط را بفهمند. کودکان خردسال به راحتی با تصاویر خشونت آمیز می ترسند. از آنجا که آنها هنوز نمیدانند چه چیزی واقعی است و چه چیزی را باور کنند، صرفاً گفتن اینکه خشونت واقعی نیست کمکی نمیکند. مشکلات رفتاری، کابوسهای شبانه و مشکلات خواب ممکن است پس از تماشای خشونت روی صفحه نمایش توسط کودکان اتفاق بیفتد.
بچه های بزرگتر نیز می توانند با تصاویر خشونت آمیز بترسند . صحبت کردن صرف با بچه ها در این سن به آنها کمکی نمی کند، بنابراین مهم است که آنها را آرام کنید و آنچه را که می بینند برای کمک به کاهش ترسشان توضیح دهید. اما حتی بهتر است که اجازه ندهید بچههایتان نمایشها یا بازیهایی را انجام دهند که میتواند ترسناک باشد.
مشاهده رفتارهای مخاطره آمیز
تلویزیون و بازیهای ویدیویی اغلب رفتارهایی مانند نوشیدن الکل، مصرف مواد مخدر، کشیدن سیگار و رابطه جنسی در سنین پایین را جالب، سرگرمکننده و هیجانانگیز نشان میدهند. وقتی این چیزها قابل قبول به نظر می رسند، بچه ها و نوجوانان ممکن است وسوسه شوند آنها را امتحان کنند. این ممکن است منجر به مشکلات سوء مصرف مواد شود و مطالعات نشان میدهد که نوجوانانی که محتوای جنسی زیادی تماشا میکنند، احتمالاً زودتر فعالیت جنسی را آغاز میکنند.
ارتباط با چاقی
کارشناسان بهداشت مدتهاست که صرف زمان زیاد برای رسانه را با چاقی مرتبط میدانند. وقتی بچه ها به صفحه نمایش خیره می شوند، غیرفعال هستند و تمایل به خوردن میان وعده دارند. آنها همچنین با تبلیغاتی بمباران می شوند که آنها را به خوردن غذاهای ناسالم مانند چیپس سیب زمینی و نوشیدن نوشابه های بدون کالری که اغلب به میان وعده های مورد علاقه تبدیل می شوند، تشویق می کند.
مطالعات نشان می دهد که کاهش میزان تماشای تلویزیون توسط بچه ها منجر به افزایش وزن کمتر و شاخص توده بدنی (BMI) کمتری می شود. جایگزینی زمان بازی های ویدیویی با زمان بازی در فضای باز راه خوبی دیگر برای کمک به بچه ها برای حفظ وزن سالم است.
درک آگهی های بازرگانی
بچههای کم سن و سال تر نمیدانند که تبلیغات برای فروش یک محصول است و گاهی اوقات نمیتوانند تفاوت بین نمایششان و آگهی را تشخیص دهند. حتی بچه های بزرگتر ممکن است نیاز به یادآوری هدف تبلیغات داشته باشند. میتوانید تلویزیون را خاموش کنید یا حداقل زمان تماشای بچهها را محدود کنید، اما حذف همه پیامهای بازرگانی تقریباً غیرممکن است.
وقتی فرزندانتان در این مورد از شما سوال میپرسند، توضیح دهید که تبلیغات به گونهای طراحی شدهاند که مردم چیزهایی را که احتمالاً به آنها نیاز ندارند بخواهند و معتقدند این محصولات به نوعی آنها را خوشحالتر میکند.
پس چه کاری می توانید انجام دهید؟ به کودکان بیاموزید که مصرف کنندگان باهوشی باشند. از آنها سؤالاتی بپرسید مانند:
“در مورد آن چه چیزی را دوست داری؟”
“آیا فکر می کنید واقعاً به همان خوبی که در آن تبلیغ به نظر می رسد است؟”
“به نظر شما این انتخاب سالمی است؟”
سعی کنید قرار گرفتن کودکان در معرض تبلیغات را محدود کنید. شما می توانید:
نمایش ها را ضبط کنید تا بتوانید از طریق تبلیغات سریع به جلو بروید.
تلویزیون را در حین تبلیغات بی صدا کنید تا از فرزندتان درباره نمایش سؤال بپرسید.
برنامه های مورد علاقه آنها را پخش کنید یا دی وی دی بخرید یا اجاره کنید.
با تعیین محدودیتهای سالم برای زمانی که صرف رسانه ها می شود و دانستن آنچه فرزندتان در حال تماشا و بازی کردن است، میتوانید با راه هایی در جهت استفاده بهتر از رسانه ها به فرزندتان کمک کنید.
منبع: