کودکان در سن مدرسه
کودکان در سنین مدرسه، تقریباً بین 6 تا 10 سال، مستقلتر مخصوصا از نظر اجتماعی هستند، زیرا مسئولیت بیشتری برای زندگی اجتماعی، فعالیتها، تکالیف مدرسه و سلامت، رژیم غذایی، بهداشت و ایمنی خود بر عهده میگیرند. برخی در این سن وارد دوران بلوغ می شوند که در دختران بیشتر از پسران است.
انتقالهای مکرر این دوره میتواند برای بچهها و والدین دلهرهآور باشد، اما بچهها زمانی که مطمئن باشند که مراقبانشان برای حمایت از نیازهای عاطفیشان آماده هستند، به احتمال زیاد رشد میکنند. والدین می توانند حتی زمانی که فرزندانشان نمی پذیرند روابط قوی با فرزندان خود را حفظ کنند. والدین ممکن است متوجه شوند که حتی زمانی که پسران و دختران شروع به شورش می کنند در عین حال به توصیه های مراقبان خود گوش می دهند البته اگر این توصیه ها با آرامش و بدون قضاوت داده شود.
چگونه بچه ها می توانند یاد بگیرند که تصمیم گیرندگان مستقل تری شوند؟
فراشناخت به معنای آگاهی از تفکر خود است و کارشناسان معتقدند که برای تصمیم گیری کودکان بسیار مهم است، زیرا امکان برنامه ریزی، نظارت و ارزیابی مسئولیت ها، تکالیف مدرسه و برنامه های آنها را فراهم می کند. برای مثال، آگاهی هوشیارانه از چالشهای خود در ریاضیات، میتواند به برنامهریزی بهتر برای تکالیف آتی، توجه بیشتر به نتایج و تأمل و معناسازی بیشتر منجر شود.
چرا به نظر می رسد کودکان با ورود به مدرسه در مقطع راهنمایی انگیزه خود را از دست می دهند؟
اغلب به نظر می رسد کودکی که سخت تلاش می کرد و مشتاق موفقیت در مدرسه ابتدایی بود، وقتی وارد کلاس های بالاتر می شود، سست می شود و علاقه خود را از دست می دهد. این یک پدیده طبیعی در این مرحله از توسعه است که اغلب ناشی از ناامیدی از خواسته های جدید در مورد مهارت های سازمانی و مدیریت زمان است. حواس پرتی، تغییرات اجتماعی و بدنی، اثرات قلدری یا طرد اجتماعی و … نمونه هایی از مسائلی هستند که فرزند شما با آن مواجه می شود. والدینی که این تغییرات را در فرزندان خود مشاهده می کنند، باید با آرامش، همدلی، اطمینان خاطر و توصیه های عملی، به جای قضاوت یا تنبیه، به آنها کمک کنند.
کودکان چگونه تاب آوری را پرورش می دهند؟
استرسهای زندگی میتوانند بهویژه بر کودکان تأثیر بگذارند، انعطاف پذیری یک ویژگی ذاتی نیست و کودکان می توانند آن را توسعه دهند. تحقیقات نشان داده است که کودکانی که بهتر می توانند احساسات خود را تنظیم یا کنترل کنند، کمتر در مواقع استرس زا مضطرب یا افسرده می شوند. روابط حمایتی با والدین و سایر بزرگسالان نزدیک می تواند انعطاف پذیری کودک را افزایش دهد، زیرا به آنها اعتماد به نفس برای حرکت به جلو می دهد.
چگونه والدین می توانند تشخیص دهند که کودک دوستان کافی دارد؟
والدین ممکن است امیدوار باشند که فرزندانشان جز کودکان محبوب محصوب شوند اما مانند بزرگسالان، کودکان در نیازهای اجتماعی خود متفاوت هستند: برخی از داشتن یک یا دو دوست صمیمی خوشحال هستند، در حالی که برخی دیگر مضطرب هستند با این حال، مانند بزرگسالان، تعداد کمی از کودکان احساس تنهایی میکنند و بهتر است والدینی که از نزدیک حالات و برنامههای روزمره فرزند خود را مشاهده میکنند و تشخیص میدهند که فرزندشان احساس تنهایی میکند از آن حمایت کنند – نه با ترتیب دادن قرار ملاقات، بلکه با تشویق شرکت در فعالیتهای گروهی و کمک به رشد آنها و با توجه به کسب مهارت های اجتماعی.
چگونه کودکان می توانند بلوغ زودرس را مدیریت کنند؟
آکادمی پزشکی اطفال آمریکا، بلوغ زودرس را در دختران قبل از 8 سالگی و در پسران قبل از 9 سالگی می داند . میانگین سن شروع بلوغ حدود 12 سال است، اگرچه تحقیقات نشان می دهد که این سن برای تعداد بیشتری از کودکان به تدریج زودتر از همیشه تغییر می کند. برای این کودکان، تغییرات در بدن و خلق و خوی آنها م منجر به احساس ناخوشایندی در بین همسالان می شود. دخترانی که زودتر به بلوغ می رسند ممکن است بیشتر دچار حملات پانیک، نارضایتی از بدن، سوء مصرف مواد و حتی خودکشی شوند. محققان به این مسائل به عنوان نتیجه عدم تطابق بین رشد فیزیکی و عاطفی فرد اشاره می کنند. تحقیقات نشان میدهد که پسران در حال رشد اولیه استرسهای مشابهی را به دلیل عدم تطابق تجربه میکنند، اما عموماً به میزان کمتری، زیرا حتی بلوغ اولیه در پسرها دیرتر از دختران میرسد.
کارشناسان توصیه می کنند که والدین باید به کودکان اطمینان دهند که آنها هنوز “عادی” هستند. آنها فقط کمی زودتر از برنامه به یک نقطه عطف جهانی می رسند. پذیرا بودن والدین برای گوش دادن به نگرانی های کودک در مورد هر موضوعی و توانایی آنها برای حامی بودن می تواند به کودک کمک کند تا با اعتماد به نفس و عزت نفس بهتری این دوره را پشت سر بگذارد.
قلدری چگونه بر کودکان تأثیر می گذارد؟
تقریباً 20 درصد از دانشآموزان گزارش میدهند که در مدرسه مورد آزار و اذیت قرار میگیرند و پسران و دختران به تعداد مساوی مورد آزار و اذیت قرار میگیرند، اگرچه با ظهور آزار اینترنتی، این تعداد ممکن است افزایش یابد. از آنجایی که کودکان از دوران کودکی خود می گذرند، احتمال کمتری دارد که به والدین در مورد قلدری بگویید یا از والدین بخواهند که مداخله کنند. قربانیان می توانند با قلدری آسیب ببینند، به روش هایی که ممکن است تا بزرگسالی از جمله شرم، کاهش عزت نفس و کاهش اعتماد به نفس ادامه یابد. کودکانی که مورد آزار و اذیت قرار می گیرند ممکن است آن را به عنوان طرد اجتماعی تجربه کنند به همین دلیل است که مورد آزار و اذیت قرار گرفتن این عامل رایج اجتناب از مدرسه است.
کودکان با نزدیک شدن به سنین نوجوانی به چه چیزی بیشتر از والدین خود نیاز دارند؟
مدتهاست که تحقیقات نشان دادهاند که سودمندترین سبک فرزندپروری برای رشد کودک، مقتدرانه است – هم از نظر صمیمیت و هم از لحاظ نظم و انضباط. تحقیقات جدیدتر بررسی کردند که کدام یک از این عوامل برای رشد سالم در طول عمر مهمتر است و دریافتند که کودکان از صمیمیت والدین بیشتر سود میبرند، صرف نظر از اینکه والدین از نظر نظم و انضباط بالا یا پایین هستند. پس عشق، به شکل صمیمی همراه با بخشش و درک ممکن است مهمترین چیزی باشد که والدین می توانند به فرزندان خود ارائه دهند.
چگونه یک والدین می توانند بفهمند که کودک افسرده است؟
تحقیقات نشان می دهد که 1 تا 3 درصد از کودکان قبل از بلوغ افسردگی را تجربه می کنند. والدین باید درک کنند که افسردگی یک بیماری قابل درمان است و درمان آن بسیار مهم است زیرا اگر نادیده گرفته شود می تواند در طول زندگی کودکشان عود کند. متأسفانه، گفتن اینکه کودک افسرده است، همیشه آسان نیست، به ویژه زمانی که او به دوران نوجوانی نزدیک می شود و وارد دوران نوجوانی می شود و کمتر احتمال دارد که احساسات خود را با والدین در میان بگذارد. شایعترین علامت افسردگی در کودکان تحریکپذیری است و کودک افسرده ممکن است غمگینی، بیحالی، بیعلاقگی به فعالیتهای خود و رفتارهای خود ویرانگر را نشان دهد. والدین باید به کودک بفهمانند که از درد او آگاه هستند و می خواهند گوش کنند و کمک کنند. همراه با جستجوی کمک حرفهای، شرکت در فعالیتهایی مانند دوچرخهسواری یا پیادهروی، ممکن است علائم را با تقویت فعالیت کودک و اطمینان دادن به حمایت از او کاهش دهد.
منبع:
https://www.psychologytoday.com/intl/basics/child-development/childhood
