سندرم پیش از قاعدگی

سندرم پیش از قاعدگی یا PMS به علائم جسمی و روانی اطلاق می شود که زنان در یک یا دو هفته قبل از دوره قاعدگی خود تجربه می کنند. سردرد، نفخ، گرفتگی عضلات و نوسانات خلقی از شایع ترین علائم PMS هستند. برای برخی، این علائم یک ناراحتی جزئی هستند. برای برخی دیگر، علائم می تواند آنقدر شدید باشند که منجر به غیبت از محل کار یا مدرسه شود.

اکثر زنان درجاتی از PMS را تجربه می کنند. در واقع، بیش از 90٪ گزارش می دهند که علائم PMS را در یک یا دو هفته قبل از پریود تجربه می کنند.

در این مقاله به PMS، شامل علائم، علل، درمان‌ها و نکاتی برای مقابله با آن می‌پردازیم.

سندرم پیش از قاعدگی چیست؟

PMS به طیف وسیعی از علائم جسمی و روانی اشاره دارد که افراد قبل از دوره قاعدگی خود تجربه می کنند. علت دقیق آن ناشناخته باقی مانده است. با این حال، نوسانات طبیعی در سطوح هورمونی، به ویژه استروژن و پروژسترون، در یک یا دو هفته قبل از قاعدگی احتمالاً مسئول علائم هستند.

کاهش سطح استروژن ممکن است بر سطح سروتونین فرد تأثیر بگذارد. سروتونین یک ماده شیمیایی مغز است که به تنظیم خلق و خو، خواب و اشتها کمک می کند، سندرم پیش از قاعدگی بر این موارد ذکر شده تاثیر می گذارد.
علائم شدید یا ناتوان کننده PMS شایع نیستند و ممکن است نشان دهنده وجود یک بیماری زمینه ای باشند. در مورد علائم شدید PMS با پزشک صحبت کنید.

علائم سندرم پیش از قاعدگی

علائم PMS از خفیف تا شدید متغیر است. برخی افراد عادت ماهانه خود را بدون هیچ گونه علائم PMS تجربه می کنند.

و در برخی دیگر علائم PMS می تواند به طور قابل توجهی بر توانایی آنها برای انجام فعالیت های روزانه تأثیر بگذارد و حتی ممکن است کیفیت زندگی آنها را کاهش دهد.

علائم فیزیکی PMS می تواند شامل موارد زیر باشد:

• تغییرات در اشتها، مانند هوس غذایی
• سینه های حساس یا متورم
• افزایش وزن
• نفخ شکم
• درد در قسمت پایین شکم یا دردهای قاعدگی
• یبوست یا اسهال
• سردرد
• خستگی
• پوست چرب
• آکنه، جوش و سایر علائم پوستی

علائم روانشناختی PMS می تواند شامل موارد زیر باشد:

• احساس ناخوشی
• احساس گریه یا گریه کردن
• تحریک پذیری یا عصبانیت
• افسردگی
• افزایش اضطراب
• نوسانات خلقی
• کناره گیری اجتماعی
• مشکلات خواب، مانند بی خوابی
• مشکل در تمرکز
• کاهش میل جنسی

در PMS، افراد ممکن است متوجه شوند که علائم بیماری هایی مانند دیابت، افسردگی و سندرم روده التهابی بدتر می شود.

همچنین سن می تواند بر شدت PMS تاثیر بگذارد. در طول دوران پیش از یائسگی، که دوره انتقالی منتهی به یائسگی است، افراد ممکن است علائم PMS را بیشتر تجربه کنند.

چگونه بفهمم سندرم پیش از قاعدگی است؟

افراد ممکن است بلافاصله متوجه نشوند که علائم آنها مربوط به قاعدگی است، به خصوص اگر چرخه نامنظم داشته باشند.

داشتن یک دفترچه از زمان بروز علائم می تواند به فرد کمک کند تا الگوها را متوجه شود. اگر علائم تقریباً در زمان مشابهی در هر ماه یا در همان مرحله از چرخه قاعدگی فرد رخ دهد، ممکن است به دلیل PMS باشد. اگر نه، علائم ممکن است علت دیگری داشته باشند.

علائم شدید یا ناتوان کننده PMS شایع نیستند. اگر علائم سندرم پیش از قاعدگی باعث اختلال در زندگی روزمره شد، با پزشک صحبت کنید. در برخی موارد، علائم شدید ممکن است نشان دهنده اختلال نارسایی پیش از قاعدگی (PMDD) یا بیماری دیگر باشد.

برخی از شرایط موثر بر سیستم تولید مثل، مانند اندومتریوز و سندرم تخمدان پلی کیستیک، می توانند باعث PMS شدید شوند. پزشک می تواند به درمان این شرایط و کاهش فراوانی و شدت علائم در فرد کمک کند.

اگر علائم PMS پس از استفاده از داروهای بدون نسخه (OTC)، درمان های خانگی یا تغییر شیوه زندگی بهبود نیافت، بهتر است افراد به پزشک مراجعه کنند.

گاهی اوقات، استفاده از روش های هورمونی پیشگیری از بارداری می تواند علائمی شبیه PMS ایجاد کند. زیرا این داروها سطح هورمون ها را در بدن تغییر می دهند. این علائم بسته به نوع روش پیشگیری از بارداری که فرد استفاده می کند، ممکن است کمتر قابل پیش بینی باشد. افراد ممکن است پس از تغییر در روش کنترل بارداری متوجه بهبود علائم خود شوند.

سندرم پیش از قاعدگی چقدر شایع است؟

تخمین ها در مورد میزان شایع بودن PMS متفاوت است. طبق گفته دفتر سلامت زنان بیش از 90٪ از زنان گزارش می دهند که برخی از علائم PMS را تجربه می کنند.

یک مطالعه در سال 2017 بر روی زنان قبل از یائسگی گزارش داد که اگرچه 75٪ حداقل یک علامت PMS را تجربه می کنند، تنها 8 تا 20٪ معیارهای بالینی برای تشخیص PMS را دارند.

طبق گفته کالج آمریکایی متخصصان زنان و زایمان، اگر علائم در فعالیت های روزانه تداخل ایجاد کنند، 5 روز قبل از شروع قاعدگی ظاهر شوند و 4 روز پس از شروع آن به پایان برسند و حداقل 2-3 ماه رخ دهند، افراد PMDD را تجربه می کنند که نوع شدیدی از سندرم پیش از قاعدگی اشت.

چگونه می توانم PMS را درمان کنم؟

گزینه های درمانی PMS بسته به علائم خاص فرد متفاوت است. افراد می توانند علائم سندرم پیش از قاعدگی را با مصرف داروها، ایجاد تغییرات در رژیم غذایی، ورزش، آزمایش روش های مراقبت از خود و ایجاد تغییرات دیگر در شیوه زندگی مدیریت کنند.

1) داروها

مصرف OTC و داروهای تجویزی می تواند به تسکین علائم دردناک مانند گرفتگی شکم و سردرد کمک کند.

نمونه هایی از داروهایی که افراد برای درمان PMS مصرف می کنند عبارتند از:

– مسکن هایی مانند استامینوفن که می تواند به تسکین درد عضلانی، گرفتگی و سردرد کمک کند.
– داروهای ضد التهابی غیر استروئیدی که می توانند درد گرفتگی، سردرد و درد عضلانی را کاهش دهند
– دیورتیک ها، که می توانند به تسکین نفخ و درد سینه کمک کنند

برای علائم شدید PMS، پزشک ممکن است به فرد شروع مصرف قرص های ضد بارداری هورمونی برای کاهش علائم PMS را توصیه کند. این داروها با تأثیر بر سطوح استروژن و پروژسترون در بدن عمل می کنند. در مورد PMS شدید با پزشک صحبت کنید. آنها ممکن است داروهایی را برای تسکین افسردگی، اضطراب یا سایر علائم مربوط به خلق و خو تجویز کنند.

2) استفاده از تکنیک های آرام سازی

مدیریت استرس و استفاده از تکنیک هایی مانند تنفس عمیق یا مدیتیشن، می تواند به تنظیم عدم تعادل عاطفی ناشی از PMS کمک کند.

نمونه های دیگر از تکنیک های مدیریت استرس و آرام سازی عبارتند از:

• یوگا
• تایچی
• کشش
• دوش گرفتن
• رفتن برای پیاده روی
• روزنامه نگاری
• صحبت کردن با یک دوست نزدیک یا یکی از عزیزان
• ملاقات با یک مشاور یا درمانگر

3) ورزش ملایم

این ورزش می تواند سطح استروژن و پروژسترون را افزایش دهد که ممکن است به کاهش علائم PMS کمک کند.

مطالعه‌ای در سال 2018 که با زنان در سن دانشگاه انجام شد، نشان داد که 1.5 ساعت ورزش هوازی در هفته منجر به بهبود علائم PMS فیزیکی زیر می‌شود:

• حالت تهوع
• یبوست یا اسهال
• تورم سینه ها
• نفخ
• گرگرفتگی
• افزایش اشتها

شایان ذکر است که عوامل خارجی کنترل نشده، مانند الگوهای خواب، تغذیه و محیط زندگی شرکت کنندگان می تواند بر این نتایج تأثیر بگذارد. در مقابل، نتایج یک مطالعه مقطعی در سال 2017 ارتباط قابل توجهی بین فعالیت بدنی و بهبود علائم PMS پیدا نکرد.

4) رفع نفخ

نفخ می تواند احساس سنگینی و بی حالی را در فرد ایجاد کند. افراد می توانند نفخ ناشی از PMS را با موارد زیر کاهش دهند:

– نخوردن غذاهای شور که نفخ را بدتر می کند
– خوردن غذاهای غنی از پتاسیم، مانند موز
– هیدراته نگه داشتن بدن
– انجام ورزش ملایم

5) تسکین دردهای قاعدگی

دردهای قاعدگی معمولاً چند روز قبل از شروع قاعدگی ایجاد می شود و می توانند چندین روز ادامه یابند. استفاده از درمان‌های خانگی مانند حرارت دادن به شکم، انجام ورزش‌های ملایم، امتحان کردن ماساژ و استفاده از روغن‌ها می‌تواند کمک کننده باشد.

6) خوردن مواد مغذی خاصی

ایجاد برخی تغییرات در رژیم غذایی ممکن است علائم PMS خفیف تا متوسط را کاهش دهد. موارد زیر چند نمونه از مواد مغذی هستند که به فرد در مدیریت علائم PMS کمک می کنند:

منیزیم:
ممکن است به تسکین دوره های میگرن مرتبط با PMS کمک کند. سبزیجات با برگ سبز مانند کلم پیچ و اسفناج حاوی منیزیم هستند.
اسیدهای چرب:
به کاهش گرفتگی های شکمی مرتبط با PMS کمک می کنند. منابع خوب آن شامل ماهی، آجیل و سبزیجات سبز است.
کلسیم:
موجب استحکام و تراکم استخوان می شود. داشتن سطح کافی کلسیم همچنین به تنظیم خلق و خو، خواب و میل به غذا کمک می کند.

منبع:

https://www.medicalnewstoday.com/articles/325314#outlook