چگونه اعتیاد را برای کودک توضیح دهیم؟

داشتن یکی از اعضای خانواده معتاد به مواد مخدر یا الکل می تواند دشوار باشد. این امر می تواند به ویژه برای کودکانی که والدینی با مشکل مصرف مواد دارند گیج کننده باشد. زندگی برای این کودکان غیرقابل پیش‌بینی و گیج‌کننده است، حتی ممکن است فکر کنند که سوء مصرف الکل یا مواد مخدر تقصیر آنهاست.

به گفته کریستینا گراناهان،درمانگر و مربی، : «علی‌رغم آنچه والدین فکر می‌کنند، بچه‌ها به شدت به انرژی حساس هستند و اگرچه ممکن است اعتیاد را درک نکنند، اما می‌دانند که چیزی اشتباه است. در غیاب اطلاعات واقعی، بچه‌ها گرفتار اطلاعات غلط و گیج کننده می شوند و تفسیرهای متفاوتی از شرایط را در ذهن خود ایجاد می کنند.»
او توضیح می دهد که یک مکالمه متناسب با سن در مورد اعتیاد والدین به بچه ها کمک می کند احساس امنیت، مراقبت و درک کنند.

دانستن چگونگی توضیح اعتیاد به کودک می تواند چالش برانگیز باشد، اما می تواند گامی مهم برای ایجاد درک و تسکین برخی از احساسات گناه و اضطرابی باشد که ممکن است کودکان تجربه کنند.

چگونه کودکان تحت تأثیر اعتیاد قرار می گیرند؟

کودکان می توانند به طرق مختلف تحت تأثیر اعتیاد والدین به مواد مخدر قرار گیرند. برخورد با این عدم ثبات می تواند باعث ایجاد احساس ناامنی و عدم اطمینان در کودکان شود. علاوه بر این، آنها ممکن است پیام های متناقضی از والدین خود دریافت کنند.

مصرف مواد والدین می تواند خطر ابتلای کودک به موارد زیر را افزایش دهد:

• آزار و غفلت جسمی یا عاطفی
• عملکرد تحصیلی ضعیف
• اضطراب
• افسردگی
• عزت نفس ضعیف
• مشکلات تنظیم هیجانی
• مسائل مربوط به کنترل تکانه ها
• مصرف مواد

به همین دلیل است که گفتگو بسیار مهم است. دانیل رینالدی، درمانگر و مربی زندگی می‌گوید: «ارتباطات صریح به کودک این امکان را می‌دهد که نگرانی‌ها و ترس‌های خود را بیان کند و از درونی کردن احساسات منفی آن‌ها جلوگیری کند.

چگونه با کودکان در مورد اعتیاد صحبت کنیم؟

چه شما والدی باشید که وابستگی به مواد ندارید، چه یکی از بستگان نگران یا یک معلم، صحبت کردن با بچه ها در مورد اعتیاد والدینشان کار ساده ای نیست. اما این کاری است که باید انجام بگیرد. نادیده گرفتن موضوع یا تلاش برای تظاهر به اینکه وجود ندارد، هرگز ایده خوبی نیست و فقط بچه ها را به این فکر وا می دارد که آیا زندگی همه اینگونه است؟

چرا باید در مورد اعتیاد والدین با کودک صحبت کنیم؟

حتی اگر در مورد اعتیاد والدینشان صحبت نکنید، بچه ها هنوز می دانند که این اعتیاد وجود دارد. بعلاوه، پوشاندن آن یا تظاهر به این که چیز مهمی نیست، آنها را از دردی که اعتیاد برایشان ایجاد می کند محافظت نمی کند. آنها هنوز تحت تأثیر قرار می گیرند.

صحبت کردن راه‌های ارتباطی را باز می‌کند و به بچه‌ها کمک می‌کند با شما راحت‌تر و صادقانه‌تر باشند.

ابی سانگ مایستر، مشاور و مربی، می‌گوید: «وقتی پدر و مادری صادقی هستند و راز را پنهان نمی‌کنند، این به کودک می‌آموزد که آنها نیز می‌توانند صادق باشند و نباید راز را حفظ کنند.»

علاوه بر این، می‌توانید حقیقت را در مورد اعتیاد والدینشان به اشتراک بگذارید و برخی از دروغ‌هایی را که ممکن است به آن‌ها باور کنند، از بین ببرید – مانند این باور نادرست که به نوعی مقصر هستند یا اینکه می‌توانند به والدین خود کمک کنند تا خوب شوند.
این نوع باورها می‌توانند به مکانیسم‌های مقابله‌ای ناسالم در بچه‌ها منجر شوند، مانند هم‌وابستگی ( رابطه ای ناسالم که در آن فرد یا افرادی پیوسته و بدون توجه به نیازهای خود به فرد معتاد و رفع نیازهای او کمک می کنند و با این کار موجب تداوم اعتیاد او و وابستگی خود به او می شوند)

هنگامی که تصمیم گرفتید با کودک در مورد اعتیاد والدینش صحبت کنید، مهم است که ابتدا اطلاعاتی را کسب کنید. شما می خواهید مطمئن شوید که اطلاعات دقیقی را به اشتراک می گذارید. به همین ترتیب، شما باید مکالمات خود را متناسب با سن کودک پیش ببرید.

به عنوان مثال، برای بچه های کمتر از 10 سال، باید به خاطر داشته باشید که آنها هنوز دنیا را به صورت خودمحور می بینند. در نتیجه، آنها احتمالاً خود را سرزنش می کنند یا معتقدند که شاید کاری انجام داده اند که منجر به اعتیاد شده است.

چه بگویم

به آنها اطمینان دهید که والدینشان آنها را دوست دارند، اما به کودک بگویید که والدین بیماری دارند که باید درمان شود. همچنین به آنها یادآوری کنید که آنها را دوست دارید و برای حمایت از آنها حاضرید.

وقتی نوبت به پیش از نوجوانی می رسد، می خواهید مطمئن شوید که آیا آنها تمام حقایق در مورد اعتیاد والدین خود را می دانند یا خیر. در این سن، برای آنها وسوسه انگیز است که آنچه را که می دانند کنار هم بگذارند و سعی کنند توضیحات خود را ارائه دهند. هدف شما باید جلوگیری از وقوع آن باشد.

بنابراین، مطمئن شوید که به تمام سؤالات آنها به طور شفاف و صادقانه پاسخ می دهید. همچنین می توانید به آنها بگویید تا هر زمان که ناراحت یا سردرگم شدند و نیاز به پاسخ داشتند، به سراغ شما بیاید.

در نهایت، هنگام صحبت با نوجوانان، ابتدا باید در نظر داشته باشید که آنها ممکن است از اعتیاد آسیب جدی دیده باشند. به ویژه در صورتی که اعتیاد آنها را مجبور کرده باشد که به دلیل مراقبت از خواهر و برادر کوچکتر یا انجام کارهای اضافی وقت خود را با ملاقات با دوستان خود از دست بدهند.

به نوجوان فرصت دهید تا در فعالیت ها شرکت کند یا سرگرمی هایی را انجام دهد که باعث افزایش عزت نفس او می شود. شرکت در سرگرمی ها، نوشتن در یک مجله، انجام یک ورزش و تعیین اهداف سالم، چند فعالیتی هستند که می توانند عزت نفس مثبت را در نوجوانان تقویت کنند.

در مقطعی باید از اعتیاد به عنوان یک بیماری با مولفه ژنتیکی صحبت کرد. بنابراین، آنها باید از انتحان کردن مواد مخدر و الکل خودداری کنند، زیرا احتمال ابتلا به اعتیاد مانند والدینشان بیشتر از سایر کودکان است.

سانگمیستر توضیح می دهد:” کودکان نیازی به دانستن همه جزئیات کوچک ندارند، اما به اندازه کافی به آن ها فرصت دهید تا پایه ای برای درک داشته باشند. این کار با به اشتراک گذاشتن چگونگی حفظ هوشیاری والدین، مهارت های مقابله را به کودک می آموزد.”

چه زمانی در مورد اعتیاد با کودک صحبت کنیم؟

وقتی نوبت به زمان مکالمه در مورد اعتیاد والدین می رسد، باید به محض اینکه متوجه شدید که مشکلی وجود دارد، آن را انجام دهید – به خصوص اگر یکی از اعضای خانواده باشید. انتخاب زمان و مکان مناسب مهم است، اما سانگ مایستر خاطرنشان می کند که اگر نمی خواهند آنها را مجبور به صحبت نکنید.

اطمینان حاصل کنید که زمانی از روز را انتخاب کنید که کودک آرام باشد. تلاش برای مکالمه در زمانی که آنها ناراحت، عصبانی یا خسته هستند، شما را از تاثیری که انتظارش را دارید، باز می دارد.

همچنین، مطمئن شوید که وقتی صحبت می کنید، در مکانی راحت هستید که هیچ خطری سربار بودن شما را تهدید نمی کند و به این واقعیت توجه داشته باشید که کودکان اغلب تصور می کنند که هیچ کس نمی داند در خانه آن ها چه اتفاقی می افتد.

در نهایت، مطمئن شوید که با همدلی و حوصله به گفتگو نزدیک می شوید. سوالاتی بپرسید تا دیدگاه آنها را درک کنید و اگر خودشان را سرزنش کردند، به آنها اطمینان دهید که تقصیری ندارند و آنها مسئول اعتیاد والدینشان نیستند.

پیام هایی که بچه ها باید بشنوند

زندگی با والدین معتاد اغلب آشفته، ناراحت کننده و حتی ترسناک است، به خصوص اگر خانواده به دلیل سوء مصرف مواد از هم بپاشد. حتی اگر این اتفاق نیوفتد، زندگی با والدینی که اعتیاد به الکل یا مواد دیگر دارند ممکن است باعث گوشه‌گیری و خجالتی شدن بچه‌ها شود، در حالی که در برخی دیگر موجب افزایش خشم و پرخاشگری می شود.

به همین ترتیب، کودکانی که والدین معتاد دارند، اغلب مشکلاتی در ارتباط با عزت نفس، دلبستگی، خودمختاری و اعتماد دارند.

انجمن NACoA نخاطر نشان می کند که چهار پیام وجود دارد که کودکان دارای والدین معتاد باید بشنوند. آنها باید بدانند که اعتیاد یک بیماری است که نمی توانند آن را کنترل کنند و صحبت کردن در مورد آن اشکالی ندارد – حتی اگر به آنها گفته شده باشد که این کار را نکنید و مهمتر از همه، آنها باید بدانند که تنها نیستند.

۱. اعتیاد یک بیماری است

زمانی که والدین مست یا سرحال هستند، گاهی اوقات می توانند کارهای بدی انجام دهند یا چیزهایی بگویند که منطقی نیست یا ممکن است قول هایی بدهند که به آنها عمل نمی کنند.

گاهی اوقات والدین معتاد نیز کارهای خجالت‌آوری انجام می‌دهند، مانند حضور در مدرسه با حالت مستی و یا صحبت کردن با معلم با حالت عصبانی . همه این شرایط برای بچه ها بسیار سخت است، مهم نیست چند سال دارند.

کودکان ممکن است از رفتار والدین خود احساس خجالت، سردرگمی و عصبانیت کنند. اطمینان حاصل کنید که احساسات آنها را تأیید می کنید و توضیح می دهید که احساسات آنها طبیعی است اما به آنها یادآوری کنید که اعتیاد یک بیماری است

رینالدی می‌گوید: افراد می‌توانند با صحبت در مورد اعتیاد به کودک کمک کنند تا بفهمد اعتیاد والدینش تقصیر آنها نیست

۲. تقصیر تو نیست

بسیاری از کودکان احساس می کنند که در اعتیاد والدینشان مقصر هستند. حتی اگر آنها واقع بینانه بدانند که مقصر نیستند، باز هم احساس گناه را تجربه می کنند و از خود می بپرسند که آیا کاری وجود دارد که می توانند انجام دهند تا والدین خود را از استفاده از آنها باز دارند؟

به عنوان مثال، بچه های بزرگتر ممکن است برنامه های خود را با دوستان خود لغو کنند، به این امید که اگر آنها در خانه با والدین خود بمانند، آنها را از مصرف الکل یا مواد مخدر بازدارند. اگرچه این نوع پاسخ طبیعی است، اما سالم نیست. به علاوه، والدین را از سوء مصرف مواد باز نمی دارد.
در نتیجه، مطمئن شوید که آنها متوجه شده‌اند که دلیل نوشیدن زیاد یا سوءمصرف مواد مخدر والدینشان نیستتند. آنها باعث اعتیاد نشده اند و نمی توانند موجب ترک آنها شوند.

۳. تو تنها نیستی

زندگی با یک معتاد می تواند بسیار طاقت فرسا باشد، به خصوص اگر آن معتاد یکی از والدین شما باشد. به هر حال، قرار است بچه‌ها در خانه احساس امنیت کنند، بدون اینکه نگران مراقبت از آنها باشند.

وقتی والدی اعتیاد دارد، ایمنی و امنیت بسیار کمی وجود دارد. در نتیجه باعث می شود بچه ها احساس تنهایی کنند. علاوه بر این، آنها اغلب متقاعد می شوند که هیچ کس نمی فهمد که در چه حالی هستند.

می توانید به بچه ها یادآوری کنید که بسیاری از کودکان دیگر والدینی دارند که به مواد مخدر یا الکل معتاد هستند – حتی در مدرسه خودشان. بنابراین، در حالی که آنچه آنها تجربه می کنند بسیار دشوار است اما تنها کسی نیستند . فقط دانستن اینکه دیگرانی هستند که همین درد و سردرگمی را احساس می‌کنند می‌تواند برای بچه‌ها آرامش بخش باشد.

۴. صحبت کردن درباره آن اشکالی ندارد

بسیاری از اوقات، به کودکانی که با والدین معتاد بزرگ می‌شوند، گفته می‌شود که در مورد آنچه در خانه‌شان می‌افتد به کسی نگویند. در نتیجه، آنها اغلب نسبت به زندگی خود احساس شرم و خجالت زیادی می کنند.

در نتیجه، باید به آنها اطمینان دهید که صحبت کردن در مورد مشکل بدون نیاز به احساس ترس، شرم یا خجالت اشکالی ندارد. به آنها یادآوری کنید که مجبور نیستند دروغ بگویند یا اسرار خود را حفظ کنند. در عوض، آنها را تشویق کنید تا با کسی که به او اعتماد دارند صحبت کنند – معلم، مشاور و …

پس به خاطر بسپارید:

من باعثش نشدم
نمی توانم آن را درمان کنم.
من نمی توانم آن را کنترل کنم.
می توانم از خودم مراقبت کنم،
با انتقال احساساتم،
انتخاب های سالم و
با تجلیل از خودم

منبع:

https://www.verywellmind.com/what-to-tell-children-about-a-parents-addiction-66633