ترومای مهاجرت! افرادی که مهاجرت می کنند، تجارب مشابهی ندارند. برخی از مهاجران و پناهندگان، چه در کشور خود، چه در حین سفر و چه پس از رسیدن به کشور مقصد، با تروما مواجه می شوند.
یک مطالعه نشان داد که تقریباً نیمی (47٪) از مهاجران اختلال استرس پس از سانحه (PTSD) را تجربه می کنند و مطالعه دیگری نشان می دهد که حدود یک سوم نوجوانان (29٪) و والدین (34٪) در طول فرآیند مهاجرت دچار تروما شده اند.
مراحل ترومای مهاجرت
دز ابتدا، چگونه تروما را تعریف کنیم؟ تروما، همانطور که توسط اداره خدمات بهداشت روانی و سوء مصرف مواد (SAMHSA) تعریف شده است، “نتایج یک رویداد، مجموعه ای از رویدادها یا شرایط است که توسط یک فرد به عنوان آسیب فیزیکی یا عاطفی یا تهدید کننده زندگی تجربه می شود و دائمی است و اثرات نامطلوبی بر عملکرد و سلامت روانی، جسمی، اجتماعی، عاطفی یا معنوی فرد دارد.»
ذر اکثر مواقع، ترومای مهاجرت در مراحل مختلف به شرح زیر در نظر گرفته می شود:
تروما قبل از مهاجرت
افراد ممکن است قبل از مهاجرت ضربه روحی و روانی را تجربه کرده باشند – آسیبی که احتمالاً بر تصمیم آنها برای ترک کشورشان تأثیر گذاشته است. این امر ممکن است شامل خشونت، وضعیت مالی، فقر، آزار و اذیت یا قرار گرفتن در معرض درگیری مسلحانه باشد.
هزینه مهاجرت USCIS به ازای هر فرد متقاضی 220 دلار است، در حالی که افراد ممکن است دوباره همان مبلغ را برای کسی بپردازند که به آنها کمک کند و سپس منتظر تاریخ مصاحبه هستند.
سفر و انتظار برای عبور
این مرحله شامل قرار گرفتن در معرض تروما در طول سفر است. مانند خشونت، بازداشت، کار اجباری یا عدم دسترسی به خدمات اولیه .
ترومای پس از مهاجرت
مهاجران و پناهندگان می توانند با موانع دسترسی به خدمات اولیه مانند آموزش و مراقبت های بهداشتی و همچنین مشکلات مالی و شرایط بد زندگی، آسیب های روحی را تجربه کنند، به ویژه اگر بخواهند برای عزیزانشان پول ارسال کنند.
همچنین ممکن است مجبور باشند از نزدیکان خود جدا شوند و یا از نظر وضعیت قانونی و مجوزهای کار با مشکل مواجه شوند.
مشکلات سکونت و ملحق شدن به فرهنگ جدید
این مشکلات می توانند باعث آسیب شوند. مهاجران ممکن است با نژادپرستی، محرومیت، انزوا و تبعیض و شرایط بد زندگی و کار مواجه شوند و برای ملحق شدن به فرهنگ میزبان خود تلاش کنند.
آمنا (Amna)، سازمانی که از رفاه روانی اجتماعی جوامع بی خانمان حمایت می کند، توضیح می دهد که اسکان مجدد یک گام چالش برانگیز دیگر است و می تواند بر پریشانی بیفزاید.
پناهندگان از دست دادن و اندوه و حتی احساس گناه بازماندگان را تجربه خواهند کرد و نرمال بودن محیط جدید می تواند یادآور دردناکی از آنچه از دست رفته است باشد.
برخی ممکن است در شوک باشند و برخی دیگر در حالت بسیار آشفته و مضطرب.
چگونه مهاجرت باعث تروما می شود؟
۱. از دست دادن هویت و صمیمیت
هنگامی که شخصی به فرهنگ جدیدی نقل مکان می کند و فرهنگ آشنا و ساختار اجتماعی خود را از دست می دهد، می تواند نوعی غم و اندوه را ایجاد کند که گاهی به عنوان سوگ فرهنگی از آن یاد می شود. مهاجران ممکن است زبان کشورشان – به ویژه لهجههای منطقهای و زبانهای محاورهای- و همچنین ساختارهای اجتماعی و شبکههای حمایتی را از دست بدهند.
۲. فقدان ابزار یا منابع برای مقابله در یک محیط جدید
مهاجران هنگام ورود به کشور میزبان ممکن است به ابزارها یا منابع مورد نیاز برای کمک به مقابله یا سازگاری با محیط جدید دسترسی نداشته باشند. این ممکن است به این دلیل باشد که آنها نمی توانند به زبان آنها صحبت کنند و یا به دلیل محدودیت های مالی یا عدم آگاهی از آنچه در دسترس است، باشد.
۳. خشونت، تعرض، از دست دادن اعضای خانواده.
مهاجران و پناهندگان ممکن است قبل از سفر یا در حین مهاجرت، تجاوز، سوء استفاده یا خشونت را تجربه کرده باشند، یا دوستان خانوادگی یا دوستان خود را از دست داده باشند – تجربیاتی که برای بسیاری از مردم صرف نظر از زمینه مهاجرت، آسیب زا هستند.
۴. عدم اطمینان و عدم ثبات
از نظر آسیب های پس از مهاجرت، به طور خاص، عدم اطمینان در مورد سیاست های مهاجرت می تواند عامل استرس و تروما باشد – برای مثال، برخی از مهاجران ممکن است ترس از اخراج داشته باشند یا مشکلاتی را در دریافت مجوز کار تجربه کنند و پیش از آن، دریافت مدارک مورد نیاز و دیدن اینکه آیا راهی برای اقامت وجود دارد یا خیر، میتواند به آسیبهای روحی اضافه کند.
همچنین تغییراتی در زندگی افراد در طول فرآیند مهاجرت که ممکن است بر واجد شرایط بودن تأثیر بگذارد. افرادی که ویزای دانشجویی دارند اگر بخواهند در ایالات متحده بمانند ممکن است در طول اقامت خود با اضطراب بیشتری مواجه شوند.
تروما در کودکان
برای کودکان، نژادپرستی و تبعیض، محرومیت اقتصادی و فقدان امنیت و ثبات می تواند از علل آسیب باشد. کودکانی که به عنوان بخشی از سفر مهاجرتی خود از والدین یا سرپرستان خود جدا شده اند، بیشتر در معرض خطر ابتلا به افسردگی، اضطراب، افکار خودکشی و اختلالات مصرف مواد هستند.
آمنا میگوید: «علاوه بر این، ممکن است برای کودکان پیوستن به مدرسه دشوار باشد و آنها واقعاً به حمایت نیاز دارند تا دوباره احساس امنیت کنند تا بتوانند به تحصیل خود ادامه دهند.» اغلب علائم تروما مانند از دست دادن تمرکز تشخیص داده نمی شود و به کودکان برچسب به اصطلاح “کودکان مشکل دار” داده می شود.
مقابله و مدیریت تروما
دسترسی مداوم به فرهنگی میراث، فرهنگی که از گذشته فرهنگیمان به جا مانده و همچنین فرهنگ میزبان برای مهاجرانی که ممکن است با تروما مواجه باشند مهم است. فرهنگ میراث دسترسی به پشتیبانی و منابع را ارائه میدهد، در حالی که فرهنگ میزبان امکان دسترسیبه نهادهایی را میدهد که میتوانند به مهاجران در سازگاری کمک کنند.
دسترسی به شغل، خدمات اولیه و حمایت اجتماعی همگی می توانند به مقابله با آسیب و استرس ناشی از مهاجران کمک کنند، همانطور که اتحاد مجدد خانواده و یادگیری زبان کشور میزبان می تواند کمک کننده باشد.
برای کودکان، دسترسی به آموزش و همچنین احساس امنیت مهم است. سلامت روانی قوی والدین نیز تأثیر مثبت دارد و از کودکان در برابر آسیب محافظت می کند، همانطور که ساختار خانواده و شبکه اجتماعی باثبات این کار را انجام می دهد.
سازمان بهداشت جهانی …
راه هایی را برای غلبه بر موانع مراقبت های بهداشت روانی برای مهاجران و پناهندگان ارائه کرده است که شامل شفاف سازی اطلاعات در مورد دسترسی به مراقبت های روانی از طریق مدارس، محیط های مذهبی و طرح های اطلاع رسانی جامعه و ارتباط با گروه های در معرض خطر مانند خردسالان بدون همراه و مهاجرانی هستند که به عنوان LGBTQ+ شناسایی می شوند.
مراقبت شخص محور که به تفاوتهای مذهبی و فرهنگی احترام میگذارد نیز مهم است، همانطور که حمایت بهداشت روانی را از طریق آموزش، خدمات اجتماعی و اجرای قانون ادغام می کند.
آمنا توضیح میدهد که…
«رویکردی مبتنی بر هویت برای مراقبت از تروما برای کمک به پناهندگان برای شروع دوباره احساس امنیت و بازسازی زندگیشان مهم است. پناهندگان (مثل هر کس دیگری) دارای هویت های متعددی هستند و احترام گذاشتن و شناخت جنبه های متعدد شخصیت آنها می تواند به روند بهبودی کمک کند، به خصوص که ممکن است در سفر و پس از استقرار با تبعیض مواجه شوند.
غم و اندوه، استرس و دردی که پناهندگان در نتیجه تجربیات و جابجایی خود احساس میکنند کاملا طبیعی است. تشخیص اینکه افراد واکنشهای متفاوتی به از دست دادن ُ غم و اندوه دارند و حمایت از آنها برای احساس امنیت مهم است.»
در نهایت …
مهاجران و پناهندگان به حمایت طولانی مدت با فضاهای اجتماعی، مراقبت های بهداشت روانی و مسکن پایدار نیاز دارند. با اینکه تروما را از بین نمی برد اما کمک زیادی به آنها می کند.
منبع:
https://www.verywellmind.com/immigration-trauma-6745707
