راز یک دوستی پایدار چیست؟
می توان به بسیاری از موارد اشاره کرد از جمله علایق مشترک، شخصیت های مشابه، تجربیات مشترک. اما یک چیز وجود دارد که هیچ دوستی بلندمدت نمی تواند بدون آن باشد: مرزها.
دقیقاً مانند یک رابطه با شریک عاطفی یا یک عضو خانواده، مرزها در دوستی احترام متقابل و همدلی ایجاد می کنند. ادامه مطلب را بخوانید تا بیشتر درباره چگونگی حفظ سلامت و پایداری دوستی با مرزها بدانید.
مرزها چیستند؟
وقتی در یک رابطه مرزی تعیین می کنید، شما به طرف مقابلتان می گویید که چه چیزی نیاز دارید و چگونه دوست دارید با شما رفتار کنند.
تعیین مرز ممکن است شامل این باشد که به طرف مقابل بگویید که آیا یک عمل خاص آن ها شما را ناراحت میکند یا اینکه یک موضوع خاص از گفتگو ممنوع است. شما همچنین ممکن است نیاز داشته باشید که توضیح دهید در شرایط خاصی مانند زمانی که سرتان شلوغ است یا احساس ناراحتی می کنید، چگونه دوست دارید با شما رفتار شود.
به عنوان مثال، «لطفاً بعد از ساعت 9 شب با من تماس نگیرید» این یک مرز نیست، بلکه یک درخواست است. «اگر بعد از ساعت 9 شب تماس بگیرید، پاسخ نخواهم داد و وقتی که در دسترس بودم به شما پاسخ می دهم» این مرز است. اگر مرز رعایت نشود شما تصمیم می گیرید که چگونه واکنش نشان دهید
همچنین مهم است که شما هم از مرزهای شخص دیگر آگاه باشیدو به آن احترام بگذارید. اگر کسی به شما توضیح دهد که به چه چیزی نیاز دارد، چه از نظر رفتار با آنها و چه از نظر نحوه صحبت کردن با آنها، به حرف هایشان گوش دهید.
مرزها بسیار مهم هستند! مرزها روش هایی هستند که به وسیله آنها به دیگران می گوییم برای داشتن یک رابطه با آنها به چه چیزی نیاز داریم. شما حق دارید که مرزهایی را برای آنچه در رابطه نیاز دارید تعیین کنید و اگر کسی را دوست دارید و برایشان احترام قائل هستید، باید مرزهایی که برای شما تعیین کردهاند را محترم بشمارید. اگر شما به مرزهای کسی احترام نگذارید امکان دارد که آنها اجازه ندهند که شما در زندگیشان باقی بمانید
مرزها در عمل
چند ماه پیش در حال صرف ناهار با دوستی بودم و درباره یک آشنای مشترک که هر دو بهطور جداگانه اخیراً وقت گذرانده بودیم، صحبت می کردیم. به دوستم گفتم که من چیزی که دوستم درباره این آشنا گفته بود را برای او بازگو کردم، چون فکر کردم گفته اش جالب بود و میدانستم که او شوخی را میفهمد. دوستم وقتی این را به او گفتم خندید و ما به ادامه صحبت هایمان پرداختیم.
اما بعد از ناهار، پیامی از دوستم دریافت کردم. او به من گفت که در واقع این موضوع او را خیلی ناراحت کرده بود که من چیزی که او گفته بود را بدون اجازهاش به فرد دیگری گفتم. او بهطور صریح از من خواست که در آینده این کار را نکنم و همیشه قبل از گفتن هر چیزی که او گفته به دیگران، از او اجازه بگیرم.
من وحشت زده شدم. بلافاصله اشتباهم را فهمیدم و به او اطمینان دادم که این اتفاق دیگر نخواهد افتاد. همچنین عذرخواهی کردم و به او گفتم که او حق دارد دوستی داشته باشد که بتواند به او اعتماد کند و من این را درک کردم که اعتمادش را نقض کردهام.
اگر این مکالمه رخ نمی داد، قطعاً این موضوع بر دوستی ما تأثیر می گذاشت و دوستم همچنان احساس می کرد که من به او آسیب زدهام و من هیچ فکری از اشتباهی که کرده بودم نداشتم و بنابراین نمی توانستم رفتارم را در آینده اصلاح کنم. بیان احساسات و تقویت مرزها بهترین کاری بود که او می توانست در این وضعیت انجام دهد.
تمام اینها برای این است که بگویم، تعیین مرزها برای دوستی های شما معجزه خواهد کرد و در نهایت، این به یک عادت تبدیل می شود شما یاد می گیرید که مرزهای دوستانتان کجاست و آنها هم مرزهای شما را یاد می گیرند و رابطه شما با احترام و همدلی ادامه خواهد یافت.
وقتی مرزها رعایت نمی شوند، چه اتفاقی می افتد؟
دوستم که قرار بود جراحی داشته باشد، چند هفته قبل از آن از من خواسته بود که بعد از جراحی او را از بیمارستان بیاورم و من موافقت کرده بودم. با این حال، چند روز قبل از جراحی، مجبور شدم تصمیم دشواری درباره وضعیت سلامتی خود بگیرم که به این معنا بود که باید به دوستم میگفتم که ممکن است نتوانم بعد از جراحی او را بردارم. نمیخواستم قولی بدهم که وقتی از توانم مطمئن نبودم، نتوانم آن را عمل کنم و باعث ناراحتی او بشوم.
من خیلی احساس بدی داشتم که او را ناامید کردم، اما امیدوار بودم که دوستم که خودش هم مشکلات سلامتی مشابهی داشت، درک کند که در این زمان باید از خودم مراقبت کنم؛ اما او اینطور فکر نمی کرد.
او گفت که خودخواه هستم و فرد وحشتناکی هستم و هیچ وقت مرا نمیبخشد، حتی با اینکه عذرخواهی کرده بودم و سعی کرده بودم توضیح دهم که این تصمیم چقدر برای من سخت بود. او چندین بار به من زنگ زد و فریاد زد تا جایی که دیگر تلفن هایش را پاسخ ندادم؛ بعد از آن پیام های متنی پر از نفرت به من فرستاد تا جایی که مجبور شدم او را مسدود کنم.
اگر او به من گفته بود که از من ناامید است و من شرایط او را سخت تر کردهام، چون اینها حقیقت داشت، می فهمیدم. اما حقیقت این بود که هیچ توجهی به وضعیت من و احساسی که داشتم نشان نداد و این کاملاً روشن کرد که این دوستی نمی تواند ادامه پیدا کند و درست هم همینطور شد.
من از او خواستم که موقعیت من و آنچه که در آن زمان نیاز داشتم را درک کند، حتی اگر این باعث ناراحتی او می شد، اما او نتواست. دانستن اینکه کسی نمی تواند به مرزهای شما احترام بگذارد، بهویژه زمانی که سلامتی در میان باشد، باعث میشود که ادامه دادن دوستی با آن فرد دشوار باشد.
چطور به مرزهای دوستان خود احترام بگذاریم و از آنها انتظار احترام به مرزهای خود را داشته باشیم؟
اگر میخواهید دوستی های شما ماندگار باشد، باید به تعیین مرزها و احترام گذاشتن به مرزهای دیگران عادت کنید.
راحت ترین راه برای فهمیدن مرزهای دوستتان، پرسیدن سوالات است. میتوانید با سوالات ساده شروع کنید، مانند:
“الان از من چه چیزی می خواهی؟”
“چطور می توانم به تو کمک کنم؟”
“چه انتظاری از من داری؟”
اگر آن ها قبلاً نیاز یا خواسته خاصی را مطرح کرده اند، می توانید سوالاتی بپرسید تا مطمئن شوید که دقیقاً می فهمید که آن ها از شما چه خواستهاند. شما می توانید بگویید:
“میخواهم مطمئن شوم که درست متوجه شدم. شما نیاز دارید که…”
“وقتی شما X رو میگویید، آیا منظور شما این است؟…”
“من قطعاً میخواهم دوستی مان حفظ شود، پس بذارید مطمئن شوم که درست متوجه شدم…”
هنگام صحبت درباره مرزهای خودتان با دوستانتان، استفاده از جملات “من” مفید است. شما میتوانید بگویید:
“وقتی شما X رو انجام دادید، اینطور احساس کردم.”
“دفعه بعدی که این اتفاق بیفتد، ترجیح میدهم که شما X رو انجام بدید.”
“الان من به X نیاز دارم و به شما اعتماد دارم که به من کمک کنید.”
دوستیهای پایدار بر اساس احترام و اعتماد متقابل ساخته میشوند و ساختن این احترام و اعتماد به تعیین و رعایت مرزها برمیگردد.
منبع:
https://www.verywellmind.com/secret-to-lasting-friendship-8743791
