در فرایند سوگ، ۷ مرحله وجود دارد. این مراحل شامل شوک، انکار، خشم، چانهزنی، افسردگی، آزمایش و پذیرش هستند. این فرایند به افراد کمک میکند تا پس از تجربهی از دست دادن، بهبود یابند
علائم غم معمولاً پس از ۱ تا ۲ سال کاهش مییابد.
اگر فردی عزیز یا دوستی دارد که در حال تجربه سوگ است، میتواند به روشهای مختلف به او کمک کند. این روشها شامل گوش دادن به صحبتهای فرد یا داوطلب شدن برای ارائه خدماتی مانند انجام کارهای روزمره یا تهیه غذا است.
علاوه بر این، گروههای حمایتی محلی و ملی میتوانند منبع ارزشمندی از آرامش و همراهی برای افرادی باشند که با فقدان روبهرو شدهاند.
برای اطلاعات بیشتر درباره مراحل و فرآیند سوگواری، انواع غم، نحوه ارائه حمایت و مطالب دیگر، ادامه مطلب را بخوانید.
مراحل سوگ
سوگ یک تجربه طبیعی است که به فرد کمک می کند تا درد ناشی از دست دادن را پردازش کند و به سمت بهبودی حرکت کند.
مراحل سوگ لزوماً خطی نیستند، به این معنی که افراد ممکن است آنها را به ترتیب طی نکنند.
در سال 1969، دکتر الیزابت کوبلر راس تأیید کرد که سوگ دارای پنج مرحله است:
- انکار
- عصبانیت
- چانه زنی
- افسردگی
- پذیرش
با این حال، اخیراً، متخصص سوگ، دیوید کرسلر، مراحل دیگری از سوگ را مورد بحث قرار داده است. بنابراین افراد اغلب هفت مرحله سوگ را تجربه می کنند. این مراحل عبارت اند از:
۱. شوک
این مرحله ممکن است شامل ناباوری در پاسخ به اخبار از دست دادن باشد. ممکن است به عنوان یک محافظ عاطفی عمل کند تا از احساس سردرگمی جلوگیری کند.
۲. انکار
انکار ممکن است مستلزم رد واقعیت از دست دادن یا هر احساس مرتبط باشد. هنگامی که یک فرد واقعیت را بپذیرد، می تواند از طریق روند درمان به جلو حرکت کند.
شوک و انکار به افراد کمک می کند تا عواقب فوری فقدان را مدیریت کنند.
۳. عصبانیت
در این مرحله، یک فرد ممکن است خشم خود را متوجه فرد فوت شده، پزشکان، اعضای خانواده یا حتی نهادهای مذهبی کند.
این جایگزین بی حسی شوک و انکار می شود. رسیدگی به خشم مهم است.
۴. چانه زنی
چانه زنی شامل افکاری مانند “اگر درد را از بین ببرید من هر کاری انجام می دهم” است.
این مرحله ممکن است در هر مرحله از روند سوگواری رخ دهد. احساس گناه اغلب با آن همراه است.
۵. افسردگی
در این مرحله فرد احساس پوچی و غمگینی شدید را تجربه می کند. همچنین ممکن است از فعالیت های روزانه و چیزهایی که زمانی از آنها لذت می بردند کنار بکشند.
در حالی که این مرحله دشوار است، گامی ضروری برای بهبودی است.
6. آزمایش
آزمایش فرآیند تلاش برای یافتن راه حل هایی است که ابزاری برای مقابله با سوگ ارائه می دهد. ممکن است فرد در این مدت از مراحل دیگر سوگواری خارج شود.
7. پذیرش
این آخرین مرحله از روند سوگواری است. پذیرش به این معنا نیست که فرد از بابت سوگی که تجربه کرده است احساس خوبی داشته باشد. بلکه به این معنی است که متوجه می شود که از دست دادن واقعیت جدیدی است. آنها درک می کنند که در حالی که زندگی مانند گذشته ادامه نخواهد داشت، اما ادامه خواهد داشت.
این مرحله ممکن است شامل سازماندهی مجدد نقش ها و ایجاد روابط جدید باشد.
روند سوگواری چقدر طول می کشد؟
روند سوگواری مدت زمان مشخصی ندارد و افراد در هر مرحله با سرعت های متفاوتی حرکت می کنند.
علائم غم و اندوه تا حد زیادی پس از 1 تا 2 سال برطرف می شود . با این حال، این جدول زمانی برای همه متفاوت است. علاوه بر این، به جای تجربه کاهش مداوم در غم و اندوه، احساسات فرد در طول زمان در نوسان است.
معمولاً واکنشها به سوگ پس از سالها در پاسخ به محرکهایی مثل تولدها، رویدادهای خاص، تعطیلات، آهنگ ها ادامه دارد.
انواع مختلف سوگ
تحقیقات انجام شده توسط منبع معتبر 2020 انواع مختلف سوگ را توصیف می کند که عبارت اند از:
۱. سوگ پیش بینی شده
این همان چیزی است که یک فرد وقتی انتظار از دست دادنی را دارد که هنوز اتفاق نیفتاده است، احساس می کند. شامل بسیاری از همان احساساتی است که فرد پس از از دست دادن تجربه می کند.
سوگ پیش بینی شده در افرادی که روابط وابسته یا حمایت اجتماعی محدودی دارند، محتمل تر است.
۲. اندوه متعارف
این نوع از سوگ یک پیشرفت تدریجی به سوی پذیرش است.
اگرچه افراد احساسات سختی را تجربه می کنند، اما توانایی ادامه فعالیت های روزمره را حفظ می کنند. آنها ممکن است پریشانی عاطفی مانند گریه کردن، خلق و خوی ضعیف و دلتنگی داشته باشند.
۳. سوگ پیچیده
پزشکان همچنین ممکن است به سوگ پیچیده به عنوان غم پاتولوژیک اشاره کنند. شبیه شرایطی مانند افسردگی و اختلال اضطراب فراگیر است.
۴. سوگ مداوم، طولانی یا پیچیده
این یک نوع غم و اندوه پیچیده است که شامل اندوه شدید پس از گذشت 12 ماه – یا 6 ماه برای کودکان و نوجوانان است. شدت و فراگیر بودن واکنش ها می تواند باعث ناتوانی شود.
کتاب راهنمای تشخیصی و آماری اختلالات روانی، ویرایش پنجم، ویرایش متن (DSM-5-TR) غم طولانی مدت را به عنوان یک اختلال مستقل می شناسد.
چگونه از کسی که سوگ را تجربه می کند حمایت کنیم؟
کمک به خانواده، دوستان یا عزیزانی که عزادار هستند می تواند چالش برانگیز باشد. مردم می توانند از طرق زیر حمایت و همدلی خود را نشان دهند:
الف) گوش دادن فعال
یک فرد می تواند به کسی که غمگین است یادآوری کند که هر زمان که می خواهد در مورد احساس خود صحبت کند یا خاطرات خود را به اشتراک بگذارد، برای گوش دادن در دسترس است.
ب) یافتن راه های عملی برای کمک:
به جای این که بگویید «اگر می توانم کاری برایت انجام دهم، به من اطلاع بده»، به روش های خاص کمک کنید. این میتواند شامل تهیه یک وعده غذایی، انجام امور یا کمک به مراقبت از کودک باشد.
ج) به آنها اطمینان دهید که احساساتشان طبیعی است:
به یاد داشته باشید که سوگ می تواند تا مدتی پس از از دست دادن در برخی افراد باقی بماند. بعضی روزها بهتر از روزهای دیگر خواهند بود.
آکادمی روانپزشکی کودکان و نوجوانان آمریکا برای حمایت از یک کودک عزادار توصیه هایی را ارائه کرده است:
پرسیدن سوال از کودک برای ارزیابی وضعیت عاطفی و درک او از فقدان
تا جایی که ممکن است برنامه های روزمره کودک را حفظ کنید
به کودک فرصت دهید تا احساسات خود را بیان کند
وقت گذاشتن با کودک برای انجام کارهایی که از آنها لذت می برد
مراجعه به روانشناس کودک در صورت داشتن مشکلات جدی و مداوم همراه با غم و اندوه و از دست دادن که زندگی روزمره آنها را مختل می کند.
چه زمانی با پزشک تماس بگیرید
سوگ یک فرآیند طبیعی است، اما اگر طولانی شود می تواند مضر باشد. اگر غم و اندوه فردی مانع از انجام فعالیت های روزمره او شود، می تواند با پزشک تماس بگیرد.
علاوه بر این، اگر فردی نشانههایی از سوگ پیچیده داشته باشد – مانند ناتوانی در یافتن معنای زندگی – ممکن است به کمک حرفهای نیاز داشته باشد.
منبع:
https://www.medicalnewstoday.com/articles/grieving-process#contact-a-doctor
