اختلال احتکار عبارت است از نگهداری بیش از حد اقلامی که ممکن است ارزش کمی داشته باشند و در هنگام مواجهه با تصمیم به دور انداختن یا جدا شدن از آنها، دچار ناراحتی شوند.
اگر شما یا کسی که میشناسید این علائم را نشان میدهند، آگاهی از پنج سطح اختلال احتکار میتواند به شما کمک کند.
احتکار با جمع آوری اشیا یکی نیست. افرادی که احتکار می کنند تمایل دارند اقلام را بدون برنامه ریزی زیاد جمع آوری کنند و آنها را به شکلی نامرتب ذخیره کنند که فضای داخل و اطراف خانه آنها را به هم ریخته است.
افرادی که احتکار می کنند معمولاً در مورد دارایی خود احساس خجالت می کنند و اغلب از اجازه دادن به دیگران برای بازدید از خانه خود اجتناب می کنند. اختلال احتکار ممکن است مشکلاتی را در زمینه سلامتی، روابط، فعالیت های اجتماعی و فعالیت های کاری ایجاد کند و گاهی اوقات منجر به بدهی شود.
علی رغم تفکرات گذشته، اختلال احتکار با اختلال وسواس فکری- جبری (OCD) یکی نیست. آنها به عنوان شرایط جداگانه در نظر گرفته می شوند. افراد می توانند هر دو رفتار OCD و احتکار داشته باشند، اما در اختلال احتکار، احتکار با تفکر وسواسی مرتبط نیست.
افراد مبتلا به اختلال احتکار ممکن است نسبت به افراد مبتلا به OCD کمتر از رفتار خود مضطرب به نظر برسند. در OCD، رفتار احتکار معمولاً ناخواسته، بسیار آزاردهنده است و هیچ لذت یا پاداشی ندارد.
علائم اختلال احتکار
طبق گفته انجمن روانپزشکی آمریکا، علائم و نشانه ها برای تشخیص اختلال احتکار عبارتند از:
- جدا شدن از اقلام، حتی اگر ارزش واقعی پایینی داشته باشند، به طور مداوم دشوار است.
- نگه داشتن اقلام به این دلیل که احساس می کنید باید آنها را ذخیره کنید و به این دلیل که دور انداختن آنها باعث ناراحتی می شود.
- انباشته شدن اقلامی که فضاهای زندگی را به هم ریخته و به طور قابل توجهی مانع استفاده از آنها می شود.
برای تشخیص اختلال احتکار، علائم باید باعث پریشانی یا مشکلات عمده ای در زندگی روزمره شما مانند زندگی اجتماعی، کار یا توانایی در حفظ امنیت خود و دیگران شوند.
اختلال احتکار می تواند منجر به مشکلاتی در زندگی شخصی شما شود. این کار می تواند روابط خانوادگی را تحت فشار قرار دهد و باعث شود که شما احساس تنهایی کنید یا به دلیل احساس ناراحتی از اجازه دادن به افراد، از موقعیت های اجتماعی کناره گیری کنید.
بسته به شرایط خاص شما، احتکار می تواند منجر به مسائل بهداشتی و ایمنی، مانند جلوگیری از خروجی های آتش، هجوم آفات (حشرات یا جوندگان)، و خطرات بهداشتی ناشی از مدفوع حیوانات شود. اگر برخی از فضاها یا وسایل زندگی مسدود یا غیرقابل استفاده باشند، پختن یا حمام کردن دشوارتر خواهد بود.
نمونه هایی از احتکار
در حالی که برخی از افراد ممکن است طیف وسیعی از چیزها را جمع آوری کنند، برخی دیگر فقط به یک نوع آیتم پایبند هستند. این بدان معنی است که اختلال احتکار برای همه یکسان به نظر نمی رسد.
برخی از اقلام رایجی که افرادی که احتکار می کنند به آنها دست می زنند عبارتند از:
- روزنامه ها و مجلات
- کتاب ها
- لباس ها
- اعلامیه ها و نامه ها، از جمله پست های تبلیغاتی
- صورت حساب ها و رسیدها
- ظروف، از جمله کیسه های پلاستیکی و جعبه های مقوایی
- لوازم خانگی
- حیوانات، مانند سگ، گربه، ماهی یا خزندگان
اخیراً، محققان به دنبال احتکار دیجیتال هستند – با نگه داشتن ایمیلها، عکسها و ویدیوهای قدیمی. برخی از مردم بر این باورند که احتکار دیجیتالی میتواند زیرشاخهای از اختلال احتکار باشد.
شدت عواقب به احتمال زیاد کمتر از احتکار فیزیکی است، زیرا احتکار دیجیتال خطرات بهداشتی، آتش سوزی یا ایمنی یکسانی را در بر نمی گیرد – اگرچه ممکن است باعث ناراحتی روانی مشابه شود.
دلایل احتکار
مردم به دلایل مختلف احتکار می کنند. گاهی اوقات، آنها معتقدند که یک کالا در آینده برایشان مفید یا ارزشمند خواهد بود. یا ممکن است احساس کنند که:
ارزش عاطفی دارد
منحصر به فرد یا خاص است
آن قدر بزرگ است که نمی توان آن را دور انداخت
تنها چیزی است که آنها را به یاد یک خاطره خاص می اندازد
5 سطح احتکار
این پنج سطح شامل موارد زیر است، اما به آنها محدود نمی شود:
یک
- نه شلوغی بیش از حد و نه شرایط غیربهداشتی
- از تمام اتاق های این اقامتگاه برای مقاصد مورد نظر استفاده می شود.
- درب ها، پنجره ها و راه پله ها در مواقع اضطراری قابل دسترسی هستند.
دو
- گرفتگی یا انسداد در خروجی های اصلی، راهروها و پله ها.
- شواهدی از کنترل نامناسب حیوانات یا زباله های بی بو
- لوله کشی و سیستم های الکتریکی به طور کامل کار نمی کنند .
سه
- به هم ریختگی آشکار بیرون از خانه
- حداقل یک اتاق در خانه به دلیل شلوغی غیرقابل استفاده است
- هجوم حشرات و شنیدن صدای آفات
چهار
- بو فاضلاب
- رطوبت قابل مشاهده یا آب راکد که به دلیل کپک خطری برای سلامتی ایجاد می کند
- مواد غذایی فاسد و آلودگی های آلی
پنح
- به هم ریختگی شدید فضای باز/داخلی و تهویه ناکافی
- تخت به دلیل شلوغی غیر قابل دسترس است
- آسیب غیر قابل ترمیم به زیر بنای داخلی و خارجی محل سکونت
چقدر رایج است؟
برای بسیاری از افراد، دانستن این که در شرایط خود تنها نیستند، می تواند احساس راحتی برای آنها ایجاد کند. همچنین می تواند برای دوستان و خانواده که به دنبال راهنمایی در مورد چگونگی کمک به درمان عزیزان خود هستند، آرامش دهد.
داده ها نشان می دهد که شیوع احتکار حدود 2٪ تا 6٪ است و در میان بزرگسالان بالای 70 سال بیشتر است. شدت رفتارهای احتکار با هر دهه افزایش می یابد.
اگرچه ممکن است 2 درصد عدد کمی به نظر برسد، اما به یاد داشته باشید که هنوز میلیون ها نفر را شامل می شود.
علت احتکار چیست؟
متخصصان سلامت روان در مورد علت دقیق اختلال احتکار مطمئن نیستند. عوامل متعددی ممکن است احتمال ابتلای فرد به این بیماری را افزایش دهد.
علل و عوامل خطر احتمالی اختلال احتکار عبارتند از:
- داشتن سابقه خانوادگی اختلال احتکار
- تجربه تروما، مانند از دست دادن یکی از عزیزان یا یک بیماری جدی
- داشتن مشکلاتی در پردازش اطلاعات مانند برنامه ریزی، توجه، حافظه و سازماندهی
اختلال احتکار همچنین میتواند نشانهای از بیماری دیگری مانند اختلال بیش فعالی کمبود توجه (ADHD) یا افسردگی باشد.
این دلایل کمتر رایج هستند:
- هرزه خوارى (پیکا) فرد اقلام غیرخوراکی مصرف می کند.
- روان پریشی
- اختلال عصبی شناختی اصلی که قبلا به نام زوال عقل شناخته می شد
- آسیب مغزی
- سندرم پرادر-ویلی (Prader–Willi syndrome) یک ناهنجاری ژنتیکی پیچیده است که بیشتر بخشهای بدن را تحت تأثیر قرار میدهد. در کودکان این سندرم به صورت ضعفهای عضلانی، مشکلات تغذیهای، رشد ضعیف و تأخیر رشدی ظاهر میشود.
درمان
گزینههای درمانی مختلف میتوانند به کاهش عادتهای احتکار، ایمنتر کردن خانه، بهبود کیفیت زندگی و کاهش ناراحتیهای ناشی از پسانداز یا دور انداختن اقلام کمک کنند.
۱. درمان شناختی رفتاری (CBT):
این درمان میتواند از فرد حمایت کند تا تعداد مواردی را که به جمع می کند محدود کند، به او کمک کند تا مرتبسازی و دور انداختن اقلام را تمرین کند، و بازسازی شناختی را برای به چالش کشیدن افکار و باورهای مربوط به دلبستگی به اقلام به کار گیرد.
۲. مصاحبه انگیزشی (MI):
این مصاحبه می تواند با کمک به فرد در ارتباط دادن ارزش ها و اهداف خود با رفتارها و روش های بارش فکری برای تغییر رفتارهایی که با ارزش ها و اهداف آن ها همخوانی ندارد، انگیزه را افزایش دهد.
۳. آموزش مهارت:
آموزش مهارت ها. این کار می تواند به افراد کمک کند تا یاد بگیرند چگونه وسایل خود را در خانه های خود سازماندهی کنند، از روش های حل مساله برای رسیدگی به مسائل رایجی که در کار با درهم ریختگی آن ها به وجود می آید استفاده کنند، و در مورد نگهداری اقلام مورد نیاز و برداشتن اشیایی که به درهم ریختگی کمک می کنند، تصمیم گیری کنند.
۴. دارو:
داروهای ضد افسردگی یا ضد اضطراب می توانند به برخی از افراد کمک کنند.
منبع:
https://psychcentral.com/disorders/hoarding-disorder-symptoms#summary
