همدلی

همدلی کلمه ای است که اغلب توسط بسیاری از افراد استفاده می شود و معمولاً شناخته شده است اما همیشه در اولویت زندگی مردم نیست.

آیا می دانستید که 98 درصد مردم توانایی همدردی با دیگران را دارند؟ افراد معدودی که دچار اختلالاتی از قبیل سایکوپات، خودشیفتگی و جامعه‌ ستیز هستند که قادر به درک یا ارتباط با احساسات و عواطف دیگران نیستند.

گروه های دیگری از مردم که ممکن است در درک احساسات دیگران دچار مشکل شوند، کسانی هستند که در طیف اوتیسم قرار دارند. با این حال، بسیاری از مردم احساس می‌کنند که افراد دارای طیف اوتیسم هنوز هم می‌توانند با احساسات دیگران ارتباط برقرار کنند، اگرچه شاید به روش سنتی نباشد.

در حالی که اکثریت بزرگی از جمعیت قادر به همدلی هستند، گاهی اوقات عمل به آن محدود است. اما همدلی چیست و چرا اهمیت دارد؟

آیا می توان آن را توسعه داد یا ما با مقدار مشخصی متولد شده ایم؟ آیا برخی افراد به طور طبیعی در آن بهتر هستند؟ واقعاً به همان اندازه که برخی می گویند تمرین همدلی مهم است؟

همدلی چیست؟

به زبان ساده، توانایی درک چیزها از دیدگاه شخص دیگر است. بسیاری از افراد مشهور در مورد اهمیت درک و همدلی صحبت کرده اند.

به عنوان مثال مایا آنجلو یک بار گفت: “من فکر می کنم همه ما این احساس را داریم. ممکن است شجاعت کافی برای نشان دادن آن را نداشته باشیم.”

آلبرت انیشتین می‌گوید: «صلح را نمی‌توان با زور حفظ کرد، تنها با درک به دست می‌آید».

انواع مختلف همدلی

در تلاش برای تعریف این واژه، افراد دسته بندی های مختلفی ایجاد کرده اند. به گفته روانشناسان دانیل گولمن و پل اکمن، سه نوع همدلی وجود دارد: شناختی، عاطفی و دلسوزانه.

۱. همدلی شناختی

توانایی درک احساس دیگران و بررسی آنچه ممکن است به آن فکر کند، است.

۲. همدلی عاطفی

به توانایی به اشتراک گذاشتن عواطف شخص دیگر اشاره دارد. این بدان معناست که وقتی شخص دیگری را می بینید که غمگین است، شما را غمگین می کند.

۳. همدلی دلسوزانه

زمانی است که شما احساسات را به کارهایی تبدیل می کنید. فراتر از درک و ارتباط با موقعیت های دیگران است و فرد را به انجام کاری سوق می دهد.

چرا همدلی مهم است؟

همدلی تقریباً در هر جنبه ای از زندگی روزمره مهم است. به ما این امکان را می دهد که نسبت به دیگران شفقت داشته باشیم، با دوستان، عزیزان، همکاران و غریبه ها ارتباط برقرار کنیم و این امر تأثیر مفیدی بر جهان دارد.

۱. همدلی چگونه به زندگی شخصی افراد کمک می کند؟

روابط سالم نیاز به پرورش، مراقبت و درک دارند. یک دوستی یا رابطه عاشقانه که فاقد همدلی و درک باشد به زودی از بین می رود. وقتی افراد فقط به منافع خود فکر می کنند، سایر افراد در روابط متضرر می شوند.

اگر یکی از زوجین در ازدواج از دیدن مسائل از دید دیگری صرف نظر کند، احتمالاً مشکلات زناشویی خواهد داشت. هیچ دو نفر قرار نیست دقیقاً مثل هم فکر کنند و هیچ دو نفری قرار نیست تجربیات یکسانی داشته باشند. هر دو نفر در یک رابطه با ایده ها، تجربیات زندگی و چالش های خود وارد رابطه زناشویی می شوند. بدون صرف زمان برای برقراری ارتباط با احساسات و دیدگاه های یکدیگر، افراد در روابط احساس می کنند که مورد بی علاقگی و بی توجهی قرار می گیرند.

۲. همدلی در محیط کار چه اهمیتی دارد؟

برای بسیاری از افراد، محل کار مکانی برای کار گروهی است. برای موقعیت هایی که نیاز به تلاش گروهی دارند، بسیار مهم است که برای ارتباط با همکاران وقت بگذارید. حتی اگر افراد به طور خاص روی یک پروژه کار نمی کنند، هنوز هم مهم است که با همکاران خود کنار بیایید. استفاده از همدلی بخش مهمی از یک رابطه کاری است. بدون آن ،به راحتی می توانید که وارد مشاجره و اختلاف نظر شوید.

همچنین برای مدیریت استفاده از همدلی بسیار مهم است. مدیرانی که همدلی ندارند، احتمالاً کارمندان خود را در معرض اعمال ناعادلانه قرار می دهند. کارکنان را وادار کنند که فراتر از حد معقول کار کنند یا ممکن است در صورت اشتباه کردن یک کارمند، بی اندازه سختگیر باشند.

مقادیر بالاتر همدلی در محل کار با افزایش عملکرد، افزایش فروش و توانایی های رهبری بهتر مرتبط است.

۳. همدلی چگونه بر جهان تأثیر می گذارد؟

همدلی از دیدگاه جهانی بی نهایت مهم است، به ویژه زمانی که منجر به شفقت شود. این نوع همدلی افراد را وادار می‌کند تا در هنگام وقوع بلایای بزرگ، به هم نوعان خود کمک کنن . مردم مایلند به افرادی که هرگز آنها را ندیده اند کمک کنند، زیرا می دانند که اگر اوضاع برعکس شود، آنها نیز به کمک نیاز دارند. بدون همدلی دلسوزانه، دنیا مکانی بسیار تاریک تر و کمتر کاربردی برای زندگی خواهد بود.

آیا افراد با حس همدلی متولد می شوند یا می توان آن را آموزش داد؟

در حالی که شواهدی وجود دارد که نشان می دهد این توانایی در استعداد ژنتیکی ردیابی می شود، در عین حال مهارتی است که می تواند افزایش یا کاهش یابد. یکی از مؤثرترین راه‌ها برای همدل شدن افراد این است که در کودکی آموزش ببینند.

همدلی بخشی از آموزشی است که به «هوش هیجانی» معروف است. آموزش دادن به کودکان برای فکر کردن به روشی که دیگران احساس می کنند، راه خوبی برای کمک به آنها برای توسعه همدلی است. اگر کودکی، کودک دیگری را آزار می‌دهد یا او را اذیت می‌کند، بهتر است از کودک بپرسید که فکر می‌کند چه احساسی در دیگری ایجاد کرده است. می توانید از آنها بپرسید که اگر کسی با آنها اینطور رفتار می کرد چه احساسی داشتند. آیا آنها دوست دارند مسخره شوند یا صدمه ببینند؟ آیا اگر کسی با آنها بد رفتار می کرد غمگین یا عصبانی می شدند؟

از این خط فکری می توان برای چیزهای مثبت نیز استفاده کرد. به عنوان مثال، اشتراک گذاری، بخش مهمی از آموزش به یک کودک خردسال است. به کودکان اغلب آموزش داده می شود که به اشتراک بگذارند، زیرا آنها دوست دارند که دیگران با آنها به اشتراک بگذارند. کودکان بیاموزیم که با دیگران با مهربانی رفتار کنند زیرا آنها نیز دوست دارند با آنها مهربانانه رفتار شود.