تاب آوری شامل توانایی بهبودی و بازگشت از چالشها و مشکلات است. این ویژگی میتواند برای کمک به افراد در مواجهه با مشکلات مختلف و بهبود از ترومای روانی اهمیت زیادی داشته باشد.
تاب آوری فراتر از فقط “سر سخت بودن” است. این ویژگی به ما اجازه میدهد که در برابر سختیهای زندگی مقاومت کنیم و قدرت و اراده لازم را برای ایستادن دوباره پیدا کنیم.
به یک زمانی فکر کنید که با چالشی مواجه بودید — مثل جدایی یا از دست دادن شغل — که شما را تحت فشار قرار داد و باعث شد به خودتان شک کنید. به من اعتماد کنید؛ می دانم چقدر آسان است که به دام این فکر بیفتید که اوضاع هرگز تغییر نخواهد کرد و کل دنیا علیه شماست. اما این لحظات دقیقاً به همین دلیل است که تاب آوری اینقدر مهم است.
وقتی احساس می کنیم در حال جنگیدن با یک نبرد دشوار هستیم (و وسوسه می شویم که فقط تسلیم شویم)، به یاد داشته باشید که دیگران نیز با مشکلاتی روبرو هستند که ما از آنها بی خبر هستیم. تاب آوری به ما این امکان را می دهد که هر روز به جستجوی راه های جدید برای مواجهه با این چالش ها ادامه دهیم. ما راه هایی برای ادامه دادن پیدا می کنیم، حتی زمانی که احساس می کنیم این کار غیر ممکن است. این است تاب آوری.
اگر می خواهید تاب آورتر شوید، با یادگیری درباره ویژگی های افراد تاب آور و زمان و نحوه درخواست کمک شروع کنید.
تاب آوری به چه معناست؟
تاب آور بودن به معنای مواجهه با مشکلات بهطور مستقیم به جای ناامیدی یا استفاده از استراتژی های مقابله ای ناسالم است. تاب آوری غالباً به عنوان منبع ذهنی از قدرت تعریف می شود که به افراد کمک می کند تا با استرس و سختی ها کنار بیایند.
افراد تاب آور می توانند از این قدرت برای مقابله و بهبود از چالش ها استفاده کنند. این موضوع حتی زمانی که آنها با تروماهای قابل توجهی مانند از دست دادن شغل، مشکلات مالی، بیماری های جدی، چالش های روابط یا مرگ یک فرد عزیز روبرو هستند، صادق است.
ویژگی های تاب آوری
برخی از ویژگی های اصلی افرادی که تاب آوری دارند عبارتند از: آگاهی، خود کنترلی، مهارت های حل مسئله و حمایت اجتماعی. افراد تاب آور از موقعیت ها، واکنش های عاطفی خود و رفتار افرادی که در اطرافشان هستند، آگاهند.
ویژگی های اصلی تاب آوری
در حالی که افراد در مهارت های مقابله ای که در مواجهه با بحران استفاده می کنند، تفاوت های چشمگیری دارند، محققان برخی از ویژگی های کلیدی تاب آوری را شناسایی کردهاند. بسیاری از این مهارتها قابل توسعه و تقویت هستند که می تواند توانایی شما را در مواجهه با مشکلات زندگی بهبود بخشد.
پنج ویژگی اساسی تاب آوری عبارتند از:
۱. مهارت های حل مسئله: توانایی شناسایی، تجزیه و تحلیل و پیدا کردن راه حل های مؤثر برای مشکلات.
۲. روابط اجتماعی قوی: داشتن روابط نزدیک و حمایتگر که به فرد کمک می کند در زمان های سخت احساس تنهایی نکند.
۳. ذهنیت بقا: نگرش مثبت و اعتقاد به توانایی خود در عبور از چالش ها و مشکلات.
۴. خود تنظیمی هیجانی: توانایی کنترل و مدیریت احساسات خود به شیوه ای که به فرد کمک کند در شرایط دشوار عمل کند.
۵. شففت به خود: داشتن مهربانی و درک نسبت به خود، به ویژه در زمان های شکست یا ناکامی.
حس کنترل
آیا تصور می کنید که کنترل زندگی خود را در اختیار دارید؟ یا برای ناکامیها و مشکلاتتان، عوامل خارجی را مقصر می دانید؟
به طور کلی، افراد تاب آور تمایل دارند که آنچه روانشناسان به آن “کنترل درونی” می گویند، داشته باشند. آنها بر این باورند که اقداماتی که انجام می دهند، بر نتیجه یک رویداد تأثیر خواهد گذاشت.
البته، برخی عوامل به سادگی خارج از کنترل شخصی ما هستند، مانند بلایای طبیعی. در حالی که ممکن است بتوانیم برخی از مشکلات را به علل خارجی نسبت دهیم، مهم است که احساس کنیم قدرت انتخاب هایی داریم که بر وضعیت ما، توانایی ما در مقابله و آینده مان تأثیر خواهد گذاشت.
مهارتهای حل مسئله
مهارت های حل مسئله برای تاب آوری ضروری هستند. هنگامی که یک بحران پیش می آید، افراد تاب آور قادرند راه حلی را شناسایی کنند که به نتیجه ای ایمن منجر شود. در موقعیت های خطرناک، افراد کمتر تاب آور گاهی دچار “بینش تونلی” می شوند. آنها قادر به درک جزئیات مهم یا استفاده از فرصت ها نیستند.
ارتباطات اجتماعی قوی
هرگاه با یک مشکل مواجه هستید، داشتن افرادی که بتوانند حمایت کنند، بسیار مهم است. صحبت کردن درباره چالش هایی که با آنها رو برو هستید، می تواند راهی عالی برای به دست آوردن دیدگاه، جستجوی راه حل های جدید یا صرفاً ابراز احساسات شما باشد.
افرادی که تاب آوری بالایی دارند، یک شبکه از دوستان، اعضای خانواده، همکاران و گروه های حمایت آنلاین دارند که آنها را از نظر اجتماعی در ارتباط نگه می دارد.
ذهنیت بقا
هنگام برخورد با هر بحران احتمالی، ضروری است که خود را به عنوان یک بازمانده نگاه کنید. افراد انعطاف پذیر از فکر کردن مانند قربانی شرایط اجتناب می کنند و در عوض به دنبال راه هایی برای حل مشکل می گردند. در حالی که وضعیت ممکن است اجتناب ناپذیر باشد، آنها بر یک نتیجه مثبت متمرکز می مانند.
خودتنظیمی هیجانی
تاب آوری همچنین با توانایی تنظیم مؤثر هیجان مشخص میشود. توانایی شناسایی اینکه دچار یک واکنش عاطفی هستند و درک آنچه باعث این واکنش می شود، میتواند به آنها کمک کند تا بهتر با احساسات کنار بیایند و با وضعیت موجود مقابله کنند.
تنظیم هیجان برای تاب آوری حیاتی است زیرا به ما این امکان را می دهد که آنچه را احساس می کنیم شناسایی کنیم و در هنگام فشار تحت کنترل باقی بمانیم. وقتی احساس کنیم کنترل داریم، احتمال اینکه تحت تأثیر احساسات اضطراب و ناامیدی قرار بگیریم، بسیار کمتر است.
شفقت به خود
افراد تاب آور همچنین نسبت به خودشان مهربان هستند. آنها معمولاً متوجه می شوند که چه زمانی نیاز به استراحت دارند و میتوانند احساسات خود را بپذیرند که این برای تاب آوری بسیار مهم است.
هنگام مواجهه با سختی ها، مهم است که با خودمان ملایم باشیم. رفتار با مهربانی نسبت به خود می تواند کلید کمک به ما برای یافتن اراده و قدرت برای ادامه دادن باشد.
شفقت به خود می تواند به تقویت سلامت کلی و تاب آوری کمک کند و اطمینان حاصل کند که برای مواجهه با چالش های زندگی آماده هستیم.
نمونه هایی از تاب آوری
تاب آوری در عمل چگونه به نظر می رسد؟ برخی از نمونه های رفتارهای تاب آور و روش هایی که می توانید تاب آوری خود را نشان دهید عبارتند از:
سعی در اتخاذ یک دید مثبت نسبت به وضعیت ها: به چالش ها به عنوان فرصت هایی برای یادگیری نگاه کنید.
دیدن چالش ها به عنوان فرصت های یادگیری: هر موقعیت دشواری می تواند درسی برای رشد و پیشرفت باشد.
تنظیم عواطف و ابراز احساسات به شیوه های مناسب: توانایی بیان احساسات خود به شیوه ای سالم و مثبت.
تمرکز بر چیزهایی که می توانید کنترل کنید به جای غرق شدن در آنچه نمی توانید تغییر دهید: بر روی موارد قابل کنترل خود تمرکز کنید و نگران چیزهایی نباشید که در دست شما نیستند.
شناسایی اینکه تحریف های شناختی نادرست هستند: آگاهی از اینکه بسیاری از افکار منفی واقعیت ندارند.
بازتعریف افکار منفی به گونه ای که واقعگرایانه تر و مثبت تر شوند: تغییر نگرش به افکار منفی به گونه ای که درک بهتری از واقعیت ها پیدا کنید.
به عنوان مثال، تصور کنید که در مسیر رفتن به محل کار در ترافیک گیر کردهاید. یک فرد غیر تاب آور ممکن است عصبانی شود، دچار استرس شود و نگران باشد که تأخیر او چه تأثیری بر او در محل کار خواهد گذاشت.
رفتار تاب آور
در عوض، یک فرد تاب آور ممکن است چنین واکنشی داشته باشد:
– به جای نگرانی، تصمیم میگیرد از زمان در ترافیک استفاده کند و به موسیقی یا پادکست مورد علاقه اش گوش دهد.
– این فرد ممکن است به خود یادآوری کند که تأخیرها بخشی از زندگی هستند و تلاش کند تا با آرامش و خوش بینی با این وضعیت برخورد کند.
این نوع رفتارها نمونه هایی از تاب آوری در زندگی روزمره هستند.
چگونه تاب آوری خود را افزایش دهم؟
استراتژی هایی که می توانند به شما کمک کنند تا تاب آورتر شوید، عبارتند از:
۱. توسعه حس خوشبینی:
یک ذهنیت مثبت میتواند به شما کمک کند در مواجهه با چالشها امیدوار بمانید.
۲. یافتن معنا و هدف در زندگی:
کار کردن بر روی چیزهایی که به آنها اعتقاد دارید، اطمینان میدهد که حتی در زمانهای سخت نیز متعهد و باانگیزه خواهید ماند.
۳. حفظ روابط بین فردی خوب و یک سیستم حمایت قوی:
دوستان، خانواده و جامعه می توانند شما را حمایت کنند و زمانی که اعتماد به نفس شما کاهش می یابد، کمک لازم را به شما ارائه دهند.
۴. ایجاد اهداف و کار کردن برای رسیدن به آنها:
اهداف به شما می دهند که برای آنها تلاش کنید و به شما کمک می کنند تا در مواجهه با موانع تمرکز و انگیزه خود را حفظ کنید.
۴. توسعه مهارتهای حل مسئله:
تاب آوری زمانی بیشتر است که ما منابع لازم برای سازگاری و رشد با تغییر شرایط را داشته باشیم. وقتی اوضاع تغییر می کند، مهارتهای حل مسئله به ما کمک می کنند تا راه های جدیدی برای پیشرفت پیدا کنیم، به جای اینکه به ایده های ثابت و سخت گیرانه خود در مورد اینکه اوضاع چگونه باید باشد، بچسبیم.
چگونه درخواست کمک کنیم؟
در حالی که حمایت بخش مهمی از تاب آوری است، همچنین ضروری است که بدانید چه زمانی باید درخواست کمک کنید. در طول یک بحران، هر کسی می تواند از کمک روانشناسان و مشاوران که به طور خاص برای مدیریت شرایط بحران آموزش دیده اند، بهرهمند شود. سایر منابع بالقوه کمک شامل موارد زیر هستند:
۱. کتاب ها:
مطالعه درباره افرادی که مشکلات مشابهی را تجربه کرده و بر آنها غلبه کرده اند می تواند انگیزه بخش باشد و ایده هایی در مورد چگونگی کنار آمدن با چالش ها ارائه دهد.
۲. جوامع آنلاین:
جوامع آنلاین می توانند حمایت مداوم و مکانی برای صحبت درباره مسائل با افرادی که در موقعیت مشابهی بوده اند، فراهم کنند.
۳. روان درمانی:
اگر در مقابله با یک وضعیت بحران مشکل دارید، مشاوره با یک روانشناس واجد شرایط می تواند به شما در مواجهه با مشکل، شناسایی نقاط قوت خود و توسعه مهارت های جدید مقابله کمک کند.
۴. گروههای حمایتی:
شرکت در جلسات گروههای حمایتی راهی عالی برای صحبت درباره چالش هایی است که با آنها رو برو هستید و پیدا کردن شبکه ای از افراد که می توانند همدلی و حمایت ارائه دهند.
منبع:
https://www.verywellmind.com/characteristics-of-resilience-2795062
