شفقت و همدلی چه تفاوتی با هم دارند؟

از شفقت و همدلی دو اصطلاح مرتبط هستند که اگرچه گاهی اوقات به جای یکدیگر استفاده می شوند، اما معانی متفاوت و متمایزی دارند.

همدلی به این معنی است که خود را در موقعیت دیگری قرار دهید تا بتوانید احساسی که او در آن موقعیت دارد را حس کنید. از سوی دیگر، شفقت به معنای شناخت احساسات و تمایل به کمک به اوست.

این مقاله در مورد معنای شفقت در مقابل همدلی، تفاوت آنها و چگونگی درک این تفاوت ها می تواند به شما کمک کند تا روابط خود را با دیگران به طور موثر هدایت کنید.

ویژگی های شفقت در مقابل همدلی

در حالی که ارتباط نزدیکی با هم دارند، اما یکسان نیستند. در حالی که هر دو شامل پاسخ دادن به احساسات دیگران هستند، اما در حوزه تمرکزشان متفاوت هستند.

شفقت اغلب شامل صفات و رفتارهایی مانند موارد زیر است:

• شناخت رنج دیگران
• درک این که رنج یک تجربه جهانی است
• درک و همدلی با تجربیات عاطفی افراد دیگر
• تحمل احساسات ناراحت کننده که ممکن است بوجود آید
• احساس انگیزه برای اقدام برای کمک به کاهش رنج دیگران

در حالی که آنها متفاوت هستند، شفقت و همدلی نقش مهمی در شکل گیری و حفظ روابط بین فردی دارند.

تفاوت بین شفقت و همدلی

تفاوت بین شفقت در مقابل همدلی شامل معنای این اصطلاحات، احساساتی که برمی انگیزند و رفتارهایی که القا می کنند است.

۱. معنی

همدلی شامل توانایی درک احساسات شخص دیگر است. این بدان معناست که می توانید خود را در موقعیت دیگری تصور کنید و احساس کنید که او باید چه احساسی داشته باشد. شفقت باعث برانگیختن حس همدردی، نگرانی یا ترحم نسبت به آنچه که دیگران از سر می گذرانند، می کند.

۲. پاسخ عاطفی

شفقت و همدلی در نوع واکنش عاطفی که برمی انگیزند نیز متفاوت است. در جایی که همدلی باعث ایجاد تفاهم و درک کردن می شود، شفقت به احتمال زیاد احساس اضطراب، نگرانی یا همدردی را القا می کند.

شما ممکن است به وضعیت کسی اهمیت دهید و احساس کنید که برای کمک به او تحریک می‌شوید، اما لزوماً به این معنی نیست که درک کنید که او چه حالی دارد.

۳. پیامدها

شفقت مبتنی بر اقدام است، در حالی که همدلی ریشه در احساس دارد. از آنجایی که شفقت مبتنی بر عمل است، افراد بیشتر احساس می کنند که تلاش هایشان مفید بوده است.

همدلی اگرچه مهم است، اما گاهی می تواند موجب احساس فرسودگی شود. احساس مداوم عواطف دیگران ممکن است گاهی اوقات طاقت فرسا باشد و چون اقدامی هم وجود ندارد، افراد ممکن است احساس درماندگی یا ناامیدی کنند. علاوه بر ایجاد احساس ناراحتی شخصی، همدلی گاهی اوقات می‌تواند باعث شود افراد احساس گناه کنند یا رفتارهای اجتنابی از جمله کناره‌گیری اجتماعی داشته باشند.

تحقیقات همچنین نشان داده است که مردم اغلب با افرادی که با آنها ارتباط دارند همدلی بیشتری دارند. این ممکن است شامل افرادی باشد که واقعاً آنها را می شناسند یا حتی کسانی که به نوعی شبیه به آنها هستند

از سوی دیگر، شفقت چیزی است که افراد می توانند بدون نیاز به ارتباط شخصی با موقعیت، به دیگران نیز تعمیم دهند.

شباهت بین شفقت و همدلی

هر دو گاهی اوقات می توانند بسیار طاقت فرسا باشند، به ویژه زمانی که افراد در معرض موقعیت هایی قرار می گیرند که برای دوره های طولانی شفقت و همدلی را از خود نشان می دهند. وقتی صحبت از همدلی به میان می‌آید، گاهی اوقات افراد ممکن است خستگی مزمن را تجربه کنند، نوعی خستگی که اغلب ناشی از قرار گرفتن در معرض استرس مزمن عاطفی، فیزیکی یا ذهنی است. ممکن است باعث شود افراد احساس خستگی کنند و نتوانند با دیگران همدلی کنند.

استون می‌گوید: «خستگی مزمن معمولاً به صورت تدریجی است و به مرور زمان پس از استرس طولانی مدت از نظر جسمی، عاطفی و ذهنی موجب خسنگی می شود.»

شفقت می تواند منجر به نوعی خستگی شود که به عنوان خستگی شفقت شناخته می شود. این خستگی عاطفی و فیزیکی منجر به کاهش احساس همدلی، افزایش بدبینی، جدایی، بی حسی عاطفی و بی تفاوتی می شود.

افرادی که در محیط‌های مراقبت‌های بهداشتی کار می‌کنند که شامل قرار گرفتن طولانی‌مدت در معرض درد و رنج دیگران است، مانند پرستاران، اولین پاسخ‌دهنده‌ها و درمانگران، بیشتر مستعد تجربه خستگی شفقت هستند.

برای جلوگیری از این امر، مراقب احساسات خود باشید. اگر متوجه شدید که در تلاش برای همدلی و شفقت هستید، یا احساس کردید که برای شما خیلی زیاد است، یک قدم به عقب بردارید. به یاد داشته باشید که سلامت روان شما نیز مهم است و اگر مراقب خود نباشید نمی توانید به دیگران کمک کنید.

نمونه هایی از شفقت و همدلی

نمونه هایی از شفقت در مقابل همدلی می تواند برخی از تفاوت های کلیدی بین این دو مفهوم را بیشتر نشان دهد.

 شفقت:

۱. کمک کردن به افراد نیازمند:

برای مثال کمک به شخصی در انجام کاری مانند حمل وسایل شخصی به ماشینش باشد و یا انجام کارهای خانه برای دوستی که افسردگی دارد.

۲. داوطلب شدن برای یک هدف:

شفقت همچنین موجب می شود که فرد زمان، مهارت ها و تلاش خود را داوطلبانه برای دلایلی که به آنها اهمیت می دهد، اختصاص دهد. این ممکن است شامل اهدای پول یا منابع به سازمانی باشد که به افراد کمک می کند یا داوطلبانه کمک عملی بیشتری به یک سازمان اجتماعی ارائه می دهد.

۳. گوش دادن و صبور بودن با دیگران:

شفقت همچنین می‌تواند باعث شود مردم به نگرانی‌ها یا تجربیات دیگران گوش دهند و در نتیجه صبر و شکیبایی بیشتری داشته باشند. به عنوان مثال، ممکن است به صحبت های فردی که در مورد چالش های اخیرش صحبت می کند گوش دهید.

۴. بخشش دیگران:

توانایی بخشش افرادی که به شما ظلم کرده اند اغلب ریشه در شفقت دارد. در حالی که همدلی به شما امکان می دهد آنچه را تجربه کرده اند درک کنید، شفقت باعث می شود که ببخشید.

همدلی:

۱. گوش دادن فعالانه به دیگران:

همدلی شامل گوش دادن دقیق زمانی است که دیگران احساسات و تجربیات خود را به اشتراک می گذارند. افرادی که در چنین موقعیت‌هایی احساس همدلی می‌کنند، ممکن است سؤالاتی بپرسند یا در مورد آنچه کسی به اشتراک گذاشته است فکر کنند.

۲. توانایی درک احساسات دیگران:

همدلی با هماهنگی با احساسات دیگران مشخص می شود. به عنوان مثال می توان تشخیص داد که فردی غمگین، خوشحال، ناراحت یا عصبانی است.

۳. احساس آنچه دیگران احساس می کنند:

علاوه بر آگاهی از آنچه دیگران احساس می کنند، نمونه هایی از همدلی شامل این است که در واقع قادر به احساس این واکنش های عاطفی مشابه باشید. ممکن است احساس کنید که این احساسات را جذب می کنید تا در نهایت همان احساسات را تجربه کنید.

چگونه همدلی را به شفقت تبدیل کنید؟

شفقت و همدلی را می توان در یک طیف همراه با همدردی در نظر گرفت. همدردی بر افکار متمرکز است. همدلی به احساسات می افزاید. و شفقت شامل افکار، احساسات و اعمال است. با تبدیل آگاهانه احساسات خود به اقدامات اجتماعی، می توان همدلی را به شفقت تبدیل کرد:

۱. ایجاد خودآگاهی:

از ذهن آگاهی برای ایجاد آگاهی بیشتر از افکار و تجربیات خود استفاده کنید. این می تواند به شما کمک کند تا با واکنش های خود به موقعیت های مختلف هماهنگ تر شوید. محققان همچنین دریافته‌اند که وقتی افراد درگیر مداخلات مبتنی بر ذهن‌آگاهی می‌شوند، تمایل بیشتری به شفقت به خود دارند.

۲. پذیرش مشکل:

بخشی از تبدیل همدلی به شفقت، شناخت احساسات دیگران و تصدیق این است که آنها به کمک نیاز دارند.

۳. پرهیز از قضاوت:

بدون تلاش برای قضاوت یا فرضیات، پذیرفتن افراد را همانگونه که هستند، تمرین کنید. اگر از سرزنش قربانی به خاطر رنجش خودداری کنید، به احتمال زیاد نسبت به مردم احساس شفقت خواهید کرد.

۴. راه هایی برای کمک پیدا کردن:

هنگامی که رنج را تشخیص دادید و همدلی را تجربه کردید، از خود بپرسید چه کاری می توانید برای کمک انجام دهید. این ممکن است به معنای حمایت از آنها به طرق مختلف، رفتار مهربانانه با آنها یا ارائه کمک عملی باشد.

۵. ذهنیت شفقت را در خود پرورش دادن:

با تمرین مداوم می توانید ذهنیت آن را پرورش دهید. مدتی را صرف انجام تمرینی کنید که به شما کمک می کند با دیگران همدلی بیشتری کسب کنید، مانند مراقبه محبت آمیز، که شامل تمرکز بر افکار مثبت در مورد دیگران است. با گذشت زمان، ممکن است با احساسات دیگران هماهنگی بیشتری داشته باشید و انگیزه بیشتری برای برداشتن گام هایی برای کمک کردن داشته باشید.

این به این معنی نیست که خود را مسئول برطرف کردن مشکلات دیگران بدانید. در عوض، این در مورد ارائه نوع کمکی است که می توانید برای کاهش درد دیگران، چه بزرگ و چه کوچک، ارائه دهید. انجام چنین اقداماتی می‌تواند پریشانی های ناشی از همدلی را به احساسات مثبت‌تری تبدیل کند که در نتیجه شفقت را برمی انگیزد.

منبع:

https://www.verywellmind.com/compassion-vs-empathy-what-s-the-difference-7494906