اثرات روانی فریاد زدن بر سر کودکان

اثرات روانی فریاد زدن بر سر کودکان چیست؟

وقتی بچه ها بد رفتار می کنند، فریاد زدن می تواند واکنشی طبیعی باشد. فریاد زدن بر سر فرزندانتان ممکن است احساس رهایی در شما ایجاد کند، به عنوان نوعی انضباط عمل کند و یا تنها راه جلب توجه کودک به نظر برسد، به خصوص زمانی که استرس دارید. اما اثرات روانی فریاد زدن بر سر یک کودک واقعی است و کارشناسان آن را کاملاً مضر می دانند. اگر هدف شما برقراری ارتباط درست باشد، باید یاد بگیرید که چگونه به نفع روش‌های مؤثرتر، فریاد زدن سر فرزندانتان را متوقف کنید.

هر چند برخی رفتارها ممکن است تحریک آمیز به نظر برسند، به ندرت نیاز به فریاد زدن دارند به همان اندازه که مقاومت در برابر وسوسه فریاد زدن سخت باشد، باید بدانید که این عمل عمیقاً مفید نیست.
دکتر لورا مارکهام، روانشناس بالینی و نویسنده کتاب “والدین آرام، بچه‌های شاد: چگونه فریاد زدن را متوقف کنیم و ارتباط برقرار کنیم”  چند قانون ضد فریاد زدن دارد که باید به خاطر بسپارید.

اثرات روانی داد زدن بر سر بچه ها: دعوا، فرار یا واکنش بی حرکتی و افسردگی

اثرات روانی این عمل بر سر کودکان، به ویژه کودکان کوچکتر، واقعی است. دکتر مارکهام می‌گوید والدینی که سر بچه‌هایشان فریاد می‌زنند ساختار مغزی آنها را تغییر می دهند، وقتی والدین بر سر کودک نوپای خود که قشر جلوی مغز توسعه نیافته و عملکرد اجرایی کمی دارد فریاد می زنند، بدن آنها ترس ناشی از فریاد را به عنوان خطر تعبیر می کند و و کودک مواد بیوشیمیایی آزاد می‌کند که می‌گویند بجنگ، فرار کن یا بی حرکت بمان. ممکن است به شما ضربه بزنند. ممکن است فرار کنند. یا بی حرکت بمانند هیچ کدام از اینها برای شکل گیری مغز خوب نیستند. اگر آنها به فریادهای مکرر والدین پاسخ دهند، این رفتار پایدار می ماند و در نحوه رفتار آنها با دیگران تاثیر می گذارد. اگر هر روز سر کودک خود فریاد می زنید، در واقع او را برای برقراری ارتباط سالم آماده نمی کنید.

فریاد زدن بر سر بچه ها باعث ایجاد ارتباط موثر نمی شود

هیچ کس (به جز درصد کمی از سادیست ها) ازاینکه بر سر آنها فریاد بزنند لذت نمی برد. فریاد زدن بر سر بچه ها ممکن است باعث شود آنها از انجام کار دست بکشند، اما وقتی صدایتان بلند می شود به احتمال زیاد دیگر کارساز نخواهد بود و بر ارتباط شما تاثیر منفی می گذارد.

بزرگترها وقتی فریاد می زنند ترسناک هستند

ماهیت رابطه والد-کودک باعث پویایی قدرت یک طرفه می شود و والدین به عنوان فرد صاحب قدرت، مسئولیت دارند که مراقب نحوه برقراری ارتباط با فرزندشان باشند. از آنجایی که والدین بر فرزندان خردسال قدرت مطلق دارند، مهم است که از تبدیل خشم خود به کنترل مستبدانه خودداری کنند. برای بچه‌ها، والدین انسان‌هایی با دوبرابر جثه‌شان هستند که همه چیزهایی را که برای زندگی نیاز دارند فراهم می‌کنند: غذا، سرپناه، عشق و …. هنگامی که شخصی که بیشتر به آنها اعتماد دارند، آنها را می ترساند، چه با فریاد زدن و چه با وسایل دیگر، احساس امنیت آنها را متزلزل می کند.

«آنها مطالعاتی انجام داده اند که در آن از مردم در حال فریاد زدن فیلم گرفته شده است. دکتر مارکهام می‌گوید: وقتی این فیلم ها برای سوژه‌ها پخش شد، آن‌ها نمی‌توانستند باور کنند که چهره‌شان چقدر ترسناک است. فریاد زدن توسط والدین می تواند برای بچه ها استرس زا باشد.

 داد زدن را با شوخ طبعی جایگزین کنید

از قضا، شوخ طبعی می تواند بسیار مؤثرتر باشد و جایگزینی سختگیرانه برای فریاد زدن نباشد. دکتر مارکهام می گوید: «اگر والدین با شوخ طبعی پاسخ دهند، همچنان اقتدار خود را حفظ می کنند و می توانند در جهت حفظ ارتباط قدم بردارند به نظر می رسد خنده و شوخ طبعی نتیجه خوشایندتری دارد.

داد نزدن بر سر بچه ها به معنای رها کردن نیست

والدین ممکن است احساس کنند وقتی سر فرزندانشان فریاد می زنند، پاهای خود را زمین می گذارند و نظم و انضباط کافی را اعمال می کنند. کاری که آنها واقعاً انجام می دهند، مشکل را تشدید می کند. هنگامی که والدین بر سر کودکان نوپا فریاد می زنند، ترس ایجاد می کنندکه این امر مانع یادگیری کودکان از موقعیت یا تشخیص اینکه والدینشان در تلاش برای محافظت از آنها هستند، می شود. ترساندن یک بچه در لحظه ممکن است باعث شود آن کار را انجام ندهد ، اما اعتماد در رابطه را نیز از بین می برد. یادگیری اینکه چگونه واکنش خود را کاهش دهید و از فریاد زدن سر فرزندان خود دست بردارید، آسان نیست، اما ارزشش را دارد.

والدینی که سر بچه ها فریاد می زنند بچه ها را آموزش می دهند که فریاد بزنند

«عادی کردن» واژه‌ای است که این روزها زیاد مطرح می‌شود، اما والدین نباید میزان قدرتی که در مورد رفتاری که کودکان می‌آموزند را دارند، دست کم بگیرند. والدینی که مدام فریاد می زنند این رفتار را برای کودک عادی می کنند و در نهایت بچه ها با آن سازگار می شوند. به همان اندازه که در لحظه فریاد زدن بر سر یک کودک آسان است، اثرات دراز مدت می تواند نتیجه معکوس داشته باشد. دکتر مارکهام خاطرنشان می‌کند که والدین باید در درجه اول الگوهای خودتنظیمی باشند. یادگیری مقاومت در برابر میل به فریاد زدن در پاسخ به هر نمونه از رفتار بد، موقعیت خوبی برای شروع است.

به موقع فریاد بزنید

دکتر مارکهام می‌گوید در حالی که اکثر اوقات فریاد زدن تجویزی نیست، مواقعی وجود دارد که بلند کردن صدایتان عالی است «وقتی بچه‌هایی مثل خواهر و برادر همدیگر را می‌زنند یا یک خطر واقعی وجود دارد.» اینها مواردی هستند که با فریاد زدن آنها را شوکه می‌کنید، اما مارکهام می‌گوید زمانی که توجه یک کودک را به خود جلب کردید، باید صدای خود را تعدیل کنید. در اصل، برای هشدار دادن فریاد بزنید، اما برای توضیح صحبت کنید.

منبع:

https://www.fatherly.com/parenting/parents-yell-affect-child-development-laura-markham/