به فکر طلاق و جدایی هستید؟ چگونه به بچه ها بگوییم

جدایی و طلاق و بازسازی یک خانواده هرگز آسان نیست. در این مقاله به چند راهکار اشاره شده است که شما را در پیمایش اولین گام‌ها، از جمله در میان گذاشتن موقعیت جدید با کودکان راهنمایی می‌کند.

آنها را مجبور نکنید طرفی را انتخاب کنند

تحقیقات زیادی وجود دارد که ثابت می کند کودکان در هر مرحله از رشد، در صورت امکان، نیاز به ارتباط با هر دو والدین دارند پس مهمترین مسئله این است که فرزندان باید با هر دو والدین در ارتباط باشند. به فرزندتان اطمینان دهید که دوست داشتن هر یک از والدین درست است. فرزندتان را در موقعیتی قرار ندهید که مجبور باشد علایق و دلبستگی هایش را تقسیم کند، یا مجبور به انتخاب پدر یا مادر باشد.

” بچه ها نیاز دارند که والدینشان به اندازه کافی دوست باشند، تا به یکدیگر اجازه دهند ما را همانطور که به محبتشان نیاز داریم دوست داشته باشند.” (مارشا کلین – پروت به نقل از یک کودک طلاق در کتاب تنها خدا تصمیم می گیرد: ادراکات کودکان خردسال از حضانت و طلاق).
در نقل قول ذکر شده، به دوستی اشاره شده است. آیا واقعاً می‌توانیم با همسر سابق خود در حین تغییر ساختار خانواده دوست باشیم؟ ممکن است صدمه عمیقی وجود داشته باشد، اما ممکن است بتوان مطابق با تعریف کودک از دوستی با یکدیگر همکاری کرد. مهربانی، تن صدای محترمانه، زبان حمایتی، سلام و خداحافظی، همه اینها نشانه های بیرونی دوستی از دیدگاه کودک هستند.
این نشانه های بیرونی ساده از احترام متقابل و تلاش هر یک از والدین برای صحبت بدون قضاوت در مورد دیگری، از کودک حمایت می کند که مجبور نباشد طرفی را انتخاب کند و از یکی از والدین در مقابل دیگری دفاع کند.

به گونه ای برنامه ریزی کنید تا با هم به بچه ها بگویید

نکاتی در این مورد وجود دارد که به آنها اشاره می کنیم:

نکته اول:

قبل از گفتن هر چیزی به بچه ها، بسیار مهم است که آنچه را که می گویید روشن و مشخص کنید. این کار به هر دو والدین این امکان را می دهد که یک پیام ثابت را به اشتراک بگذارند. برای کودکان عادی است که مدام سوال بپرسند، بنابراین دانستن پیام های کلیدی به شما کمک می کند که اتفاق نظر داشته باشید.

نکته دوم:

از آنجایی که ممکن است در اولین صحبت با بچه‌ها احساسات زیاد شود، برنامه‌ریزی برای کلمات و جملاتی که گفته خواهد شد می‌تواند کار شما را ساده‌تر کند. خواندن پیام شما ممکن است راحت تر باشد. در حالت ایده آل، هر دو بزرگسال در هنگام گفتن به بچه ها با هم باشند. می توانید خلاصه کتبی پیام را با سایر بزرگسالان خانواده نیز به اشتراک بگذارید. شنیدن این موضوع از منابع متعدد برای کودکان مفید خواهد بود.

نکته سوم:

هنگامی که یک خانواده بازسازی می شود، همه چیز در هوا و معلق احساس می شود. برای حمایت بهتر از بچه ها صادق باشید و متناسب با سن و سازگاری فرزندتان جلو بروید. چیزهایی را که نمی دانید درست هستند یا شک دارید نگویید. اشکالی ندارد که والدین به کودک بگویند: «نمی‌دانم. به محض اینکه پاسخی به آن دادیم به شما اطلاع خواهم داد.» فقط چیزهایی را به بچه ها بگویید که بتوانید آنها را دنبال کنید تا احساس امنیت کنند.

نکته چهارم:

گاهی این امکان وجود دارد که هر دو والدین به طور مداوم نتوانند با فرزندان در تماس باشند. در مورد اطلاعاتی که دارید صادق باشید البته با کمترین قضاوت در مورد والد دیگر. شما می توانید با کودک همدردی کنید، بدون اینکه به والد دیگر بد دهنی کنید.
به عنوان مثال، «برای شما خیلی سخت است که همیشه مامانی یا بابایی را نبینید. همه این احساسات می توانند طاقت فرسا و آزاردهنده باشند. من امیدوارم که او راهی برای دیدن شما پیدا کند.»

نکته پنجم:

وقتی نوبت گفتن به بچه‌ها در مورد جدایی و طلاق می‌رسد، باید روی این موضوع تمرکز کنیم که چگونه این امر بر زندگی روزمره آنها تأثیر می‌گذارد. چه کسی از آنها مراقبت خواهد کرد؟ آنها کجا زندگی خواهند کرد؟ چه کسی برای آنها صبحانه درست می کند، آنها را به مدرسه می برد و…؟ روند زندگی آنها چگونه خواهد بود؟ اگر خانه‌هایشان را جابه‌جا می‌کنند، احتمالاً می‌خواهند بدانند اتاق‌هایشان کجا و چگونه خواهد بود. آیا آنها به همان مدرسه یا مهدکودک خواهند رفت، آیا پارک وجود خواهد داشت؟

در اینجا چند پیشنهاد عبارت وجود دارد که به شما در شروع فرآیند برنامه ریزی کمک می کند:

“برای اینکه خانواده ما به بهترین شکل باشد، مامان و بابا باید در خانه های جداگانه زندگی کنند. هر دوی ما با شما وقت خواهیم گذراند، ما شما را بسیار دوست داریم”

“این تصمیم باعث ایجاد یک تغییر بزرگ برای همه ما خواهد بود. در اینجا چیزهایی وجود دارد که تغییر نمی کنند: شما همچنان در این خانه، در اتاق خود خواهید خوابید. شما همچنان به کلاس های پیانو می روید و با دوستان خود در ارتباط هستید. بابا یا مامان اینجاست تا شام درست کند و تو را بخواباند و اگر بترسی یا به کمک نیاز داشته باشی او اینجا خواهد بود.»

“اکنون که همه ما با هم زندگی نخواهیم کرد، شرایط متفاوت خواهد بود. ما تلاش خواهیم کرد تا بتوانیم به طور منظم والد دیگر را ملاقات کنیم و بتوانیم تلفنی صحبت کنیم. شما ممکن است انواع احساسات را در مورد این تغییرات داشته باشید و اشکالی نداره، بزرگسالان می توانند آنها را درک و مدیریت کنند. ما نیز احساسات زیادی خواهیم داشت. ما قوی هستیم و می توانیم هیجانات ناراحت کننده را تحمل کنیم. ما هر دو شما را دوست داریم و می دانیم که باید جدا از هم زندگی کنیم تا بهترین پدر و مادر برای شما باشیم. اگر سوالی دارید، می توانید بپرسید و ما پاسخ خواهیم داد”

مراحل بعدی در سفر بازسازی

هر زمان که به بچه ها بگویید، آنها واکنش های متنوعی خواهند داشت، از اشک گرفته تا سکوت و هر واکنش دیگری. این وضعیت زمان می برد تا برای آنها واقعی و ملموس شود. آنها به احتمال زیاد دلتنگ هر کدام از والدی هستند که در اطرافشان نیستند.
همانطور که شما این فرآیند را طی می کنید باید حواستان به احساساتی که آن ها تجربه می کنند باشد. آنها باید بدانند که تغییر می تواند سخت باشد و طبیعی است که بعضی روزها سخت تر از روزهای دیگر باشند. این نکته مهم است که بدانند والدین ممکن است گهگاهی غمگین شوند و این وظیفه بچه ها نیست که والدین را خوشحال کنند.

به آنها اطمینان دهید که همچنان به عنوان یک تیم خانوادگی حتی از خانه های مختلف با هم در ارتباط هستید. اشکالی ندارد که در این مدت از دوستان و خانواده و سایر متخصصان کمک بخواهید. هنگامی که شما به عنوان والدین از حمایت مورد نیازتان برخوردار هستید، می توانید عملکرد بهتری در قبال کسانی که وابسته به شما هستند داشته باشید.

منبع:

https://calgaryschild.com/parenting/all-ages/3424-contemplating-divorce-how-to-tell-the-kids