چگونه از فرزندان خود عذرخواهی کنید

دعوا با فرزندتان بسیار وحشتناک است، اما پس از پایان داد و فریاد چه اتفاقی می افتد؟ ما به فرزندانمان آموزش می دهیم که به عنوان بخش مهمی از انسان خوب بودن، عذرخواهی کنند و با این حال، بسیاری از ما قادر به عذرخواهی صمیمانه از فرزندان بزرگسال خود نیستیم! فرزندپروری کار آسانی نیست و اجتناب از اشتباه در این مسیر غیرممکن است. متأسفانه، گاهی اوقات این اشتباهات می تواند به روابط ما با بچه های بزرگترمان آسیب برساند. هنگامی که این اتفاق می افتد و شما نیاز به عذرخواهی دارید، دانستن اینکه چه بگویید و چگونه آن را بگویید می تواند چالش برانگیز باشد.

چرا والدین من عذرخواهی نمی کنند؟

با بزرگ شدن، مهم ترین درس ها را در خانه های دوران کودکی به ما آموختند. چیزهایی مانند گفتن حقیقت، عادلانه بازی کردن و یادگیری عذرخواهی برای رفتار بدمان. زمانی که والدین ما را وادار به عذرخواهی می‌کنند، می‌تواند یک حالت دوگانه ایجاد کند، اما با این حال حاضر به جبران نیستند. با نگاهی به گذشته، ممکن است به نظر برسد که قانون خانواده این بود: همانطور که من می گویم انجام دهید، نه آنطور که من انجام می دهم.
هیچ چیز ناامید کننده تر از این نیست که احساس کنید کسی که دوستش دارید مانند یک ریاکار رفتار می کند! برای بسیاری از ما، یکی از سخت ترین روزهای زندگی ما زمانی بود که متوجه شدیم والدین ما انسان های ناقصی هستند. دیگر ابرقهرمانان ما نبودیم، ما شروع کردیم به درک اینکه والدین نیز اشتباه می کنند.
زمانی که والدین ما از عذرخواهی امتناع می ورزند، پیامی مخرب می فرستد. به عنوان کودک یا حتی بزرگسالان، این می تواند باعث شود ما نسبت به آنها احساس بی اعتباری و رنجش کنیم. یا حتی بدتر از آن، اگر ما را عمیقاً آزار دهند و از عذرخواهی امتناع کنند چه؟

یادگیری عذرخواهی از کودکی شروع می شود

یادگیری عذرخواهی یک مهارت اساسی در رشد اجتماعی است. به همین دلیل خنده دار است که اکثر والدین نمی توانند از فرزندان خود عذرخواهی کنند.
طبیعی است که انتظار داشته باشیم والدین ما وقتی کاری اشتباه یا آزاردهنده انجام می دهند عذرخواهی کنند، اما بسیاری از والدین از عذرخواهی اجتناب می کنند. این می تواند منجر به انواع احساسات گیج کننده مانند عصبانیت، ناامیدی، صدمه دیدن و شرم شود.
وقتی والدین ما درد ما را نمی پذیرند یا برای کارهای خود عذرخواهی نمی کنند، به راحتی می توان در چرخه ای از پیام های منفی در مورد ارزش خود قرار گرفت. احساس ناشنیده و نادیده گرفته شدن نه تنها آزاردهنده است، بلکه می تواند بر سطح اعتماد ما نسبت به انسان ها نیز تأثیر بگذارد.

چرا برخی از والدین عذرخواهی نمی کنند؟

۱. احساس می کنند با آنها مانند یک کودک رفتار می شود.

بسیاری از والدین احساس می کنند که با آنها مانند یک کودک رفتار می شود، زمانی که فرزند بزرگسال آنها سعی می کند آنها را در قبال اعمال خود مسئول بداند. آنها ممکن است احساس کنند که مورد سرزنش قرار گرفته اند یا اینکه فرزندشان در تلاش است اقتدار آنها را سلب کند. مقابله با این امر برای والدین دشوار است، به خصوص اگر آنها عادت داشته باشند که مسئول باشند.

۲. آنها نمی خواهند اعتراف کنند که اشتباه کرده اند.

اعتراف به اینکه اشتباه کرده اید می تواند برای هر کسی سخت باشد، اما به خصوص برای والدین می تواند سختتر باشد. والدین ممکن است نخواهند اعتراف کنند که اشتباهی مرتکب شده اند، زیرا باعث می شود احساس کنند که به اندازه کافی خوب نیستند و احساس آسیب‌پذیری و افشاگری کنند.

۳. نمی خواهند احترام فرزندشان را از دست بدهند.

بسیاری از والدین نگران هستند که عذرخواهی از فرزند بزرگسالشان باعث از دست دادن احترام آنها شود. آنها ممکن است احساس کنند که برای احترام به آنها نیاز به حفظ مقام خود دارند و عذرخواهی می تواند این اقتدار را تضعیف کند. علاوه بر این، برخی از والدین ممکن است بر این باور باشند که عذرخواهی آنها را ضعیف یا ناتوان نشان می دهد.

۴. آن ها نمی دانند چگونه عذرخواهی کنند.

برخی از والدین ممکن است ندانند چگونه عذرخواهی کنند زیرا قبلا هرگز مجبور به این کار نبوده اند. آن ها نمی دانند که از چه کلماتی استفاده کنند یا چه اقداماتی برای ابراز پشیمانی انجام دهند. غلبه بر این مشکل می تواند برای والدین دشوار باشد، اما مهم است به یاد داشته باشید که هیچ راه کاملی برای عذرخواهی وجود ندارد.

والدین اشتباه می کنند

واقعیت عجیب این است که بیشتر والدین از نظر عاطفی نابالغ هستند. بسیاری از ما در کودکی به گونه‌ای تربیت شده‌ایم که احساسات خود را خاموش کنیم یا آنها را پنهان کنیم. عذرخواهی واقعی بیشتر از گفتن چند کلمه اساسی است. بیشتر خانواده‌ها آموزش عذرخواهی را فراتر از عبارت «متاسفم» ندادند.
درک این نکته مهم است که والدین ما نیز انسان هستند و ممکن است درد و آسیب حل نشده خود را داشته باشند که بر رفتار آنها تأثیر بگذارد. آنها همچنین ممکن است بر این باور باشند که عذرخواهی آنها را ضعیف ویا حقیر می کند. به‌علاوه، برخی در فرهنگ‌ها یا خانواده‌هایی بزرگ شده اند که عذرخواهی بیان نشده یا ارزشی برای آن قائل نشده اند، که می‌تواند اهمیت آن را برایشان دشوار کند.

پذیرش اشتباهات و مسئولیت پذیری

با وجود بالغ بودن، وقتی بچه دار می شویم و پدر و مادر می شویم، به طور خودکار مهارت های روابط سالم را توسعه نمی دهیم. شاید بتوانیم جمله “متاسفم” را به زبان بیاوریم اما همیشه نمی دانیم چگونه باید از کسی که آسیب دیده عذرخواهی کنیم.
با اینکه اهمیت عذرخواهی کردن را می دانیم، اغلب والدین از این کار می ترسند. این ترس وجود دارد که با عذرخواهی ما قدرت، احترام و موقعیت خود را به عنوان یک پدر و مادر از دست بدهیم.
صادقانه بگویم، اگر والدین یاد نگیرند که عذرخواهی کنند، احترام فرزندان خود را از دست خواهند داد. فرزندان علاقه ای به رابطه ای که یک طرفه به نظر می رسد ندارند و همچنان باعث می شوند که آن ها احساس کودکی داشته باشند.

چگونه واقعاً از کسی عذرخواهی کنیم؟

سعی کنید این مراحل اولیه عذرخواهی خوب را در ارتباط با فرزندان بزرگترتان در دفعه بعد استفاده کنید. ما هرگز آنقدر پیر نیستیم که راه های جدیدی برای ترمیم آسیب هایی که در روابطمان ایجاد می کنیم، یاد نگیریم. همه افراد به هم می ریزند، اما اینکه بتوانید در قبال دردی که ایجاد کرده اید،احساس مسیولیت کنید، یک مهارت حیاتی در زندگی است.
این مراحل برای هر نوع عذرخواهی کارساز است. مهم است که به یاد داشته باشید که به عنوان والدین، ما همیشه یک الگو هستیم. حتی بعد از اینکه فرزندانمان مستقل شدند، ما همچنان در حال الگوبرداری از رفتار هستیم. در حالت ایده‌آل،فرزندان ما باید بتوانند روی محبت، راهنمایی و حمایت والدین خود حساب باز کنند.

۱) احساسات آن ها را درک کنید:

گاهی اوقات،چیری به اندازه تایید احساسات کودک مهم نیست. حتی اگر با تفسیر آن ها از رویدادها مخالف باشید، تصدیق کنید که اعمال شما باعث رنجش آن ها شده است. این کار راهی طولانی برای نشان دادن این که شما برای احساسات آن ها ارزش قائل هستید و می خواهید رابطه خود را با آن ها بهبود ببخشید، خواهد داشت.

۲) از عذر و بهانه دوری کنید:

معذرت خواهی ممکن است راه آسانی باشد، اما به شما کمک نخواهد کرد تا رابطه خود را با فرزندتان اصلاح کنید. در عوض، سعی کنید روی کاری که اشتباه انجام داده اید و اینکه چگونه می توانید آن را درست به جلو پیش ببریذ، تمرکز کنید. عذرخواهی ها نیازی به پیچیده شدن ندارند، اما باید ناشی از یک تمایل واقعی برای رسیدگی به وضعیت باشند.

۳) پیگیری با یک اقدام:

عذرخواهی تنها بخش کوچکی از این فرآیند است. ترمیم رابطه مستلزم زمان، تلاش و ثبات است. عذرخواهی خود را با اقدامی که تعهد شما به تغییر را نشان می دهد، دنبال کنید.

۴) صبور باشید:

ایجاد اعتماد زمان می برد و بچه های بالغ شما ممکن است آماده نباشند فوراً شما را ببخشند. صبور باشید و درک کنید که ممکن است چندین مکالمه و اقدامات لازم برای بازسازی رابطه شما باشد. به مرزهای آنها احترام بگذارید و برای جلب اعتماد آن ها تلاش کنید.

چگونه والدینم را قانع کنم از من عذرخواهی کنند؟

اگر فرزند بالغ والدینی هستید که از عذرخواهی امتناع می ورزند، نکات زیر برای شما مناسب است. لطفاً به یاد داشته باشید که وظیفه ما این نیست که رفتار افراد را تغییر دهیم. تنها کاری که بچه‌های بالغ می‌توانند انجام دهند این است که صدمه‌ای را که در نتیجه رفتار افراد اتفاق می‌افتد، به وضوح بیان کنند.
برخی از والدین برای بررسی رفتار خود وقت می گذارند و تغییراتی ایجاد می کنند. هنگامی که این اتفاق می افتد، مهم است که به یاد داشته باشید که آنها ممکن است به الگوهای قدیمی خود بازگردند. تغییر، تلاش و انرژی زیادی می‌طلبد و گاهی اوقات ما نمی‌توانیم به عنوان فردی که می‌خواهیم باشیم، ظاهر شویم.

۱) والدین باید مسئولیت پذیر باشند

اگر این اتفاق برای والدینتان افتاد، سعی کنید مهربان و محترمانه رفتار کنید. به آنها یادآوری کنید که در بزرگسالی یک رابطه سالم و برابر می خواهید. آنها را تشویق کنید که کنجکاو باشند که چرا دوباره به رفتار آزاردهنده خود برگشتند.
اکثر ما وقتی خسته هستیم بدترین اشتباهات خود را در رابطه مرتکب می شویم. بهتر است یکی دو روز صبر کنید و سپس از آنها بخواهید در مورد رفتار ناراحت کننده با شما صحبت کنند. گاهی اوقات فرزندان بالغ باید راه را برای تغییر خانواده باز کنند.

۲) چگونه با والدین خود در مورد رفتار آنها صحبت کنیم

اگر با والدینی که عذرخواهی نمی‌کنند مشکل دارید، بهتر است که به شیوه‌ای بدون قضاوت، همدلی و صادقانه به گفتگو بپردازید. از جملات “من” برای بیان اینکه رفتار آنها چه احساسی در شما ایجاد کرده است استفاده کنید و از سرزنش یا انتقاد آنها خودداری کنید.
همچنین ممکن است اعتبار بخشیدن به دیدگاه و احساسات آنها مفید باشد و از آنها بپرسید که آیا برای شنیدن احساسات شما آماده هستند یا خیر. با این حال، به خاطر داشته باشید که حتی با بهترین نیت، برخی از والدین ممکن است پذیرای بازخورد نباشند، بنابراین برای هر نتیجه ای آماده باشید.

۳) تعیین مرزها و جستجوی حمایت

گاهی اوقات، علی رغم تلاش ما برای برقراری ارتباط با والدین، ممکن است رفتار خود را تغییر ندهند. در این مورد، مهم است که با تعیین مرزها و جستجوی حمایت، سلامت روان و رفاه خود را در اولویت قرار دهید.
این می تواند به معنای محدود کردن تماس با آنها، جستجوی درمان، یا تماس با یک دوست قابل اعتماد یا یکی از اعضای خانواده باشد که می تواند با وضعیت شما همدردی کند. به یاد داشته باشید که بهبودی یک فرآیند است و پذیرش محدودیت‌های والدینتان ممکن است زمان ببرد.

۴) ببخشید

مهم است بپذیرید که والدین شما ممکن است هرگز رفتار خود را تغییر ندهند، اما این بدان معنا نیست که نمی‌توانید در درون خود آرامش را پیدا کنید.
بخشش مساوی با چشم پوشی یا توجیه رفتار کسی نیست، بلکه به معنای رها کردن بار رنجش و انتخاب برای حرکت به جلو است. این عمل می تواند یک فرآیند طولانی و دشوار باشد، اما با گذشت زمان و شفقت به خود، امکان درمان و خاتمه یافتن آن وجود دارد.

منبع:

https://midlifeismagical.com/2023/05/18/why-cant-my-parents-apologize/