فهمیدن اینکه قرار است پدر شوید می تواند زندگی شما را به کلی تغییر دهد، بهویژه اگر اولین بار باشد. پدر بودن نقشی بسیار خاص است و احتمالاً همزمان احساس هیجان، ترس و نگرانی را تجربه می کنید.
این احساسات ممکن است کمی طاقت فرسا باشند، اما نگران نباشید، شما تنها نیستید. طبق گفته آلیشا پرایس، مربی فرزندپروری و نویسنده کتاب «این پیچیده نیست»، اینکه افرادی که قرار است پدر شوند احساس اضطراب و عدم اطمینان داشته باشند امری طبیعی است.
ممکن است هیچوقت احساس نکنید که کاملاً “آماده” برای پدر شدن هستید، اما اقداماتی وجود دارد که می توانید برای آمادگی ذهنی و عاطفی انجام دهید. انجام تحقیقات، مشارکت فعال در دوران بارداری و تصمیمگیری آگاهانه در مورد اینکه چه نوع پدری می خواهید باشید، می تواند به شما کمک کند تا برای پدر شدن آماده تر باشید.
چه ترجیح دهید کتاب بخوانید، به پادکست گوش دهید، ویدئو تماشا کنید، با کارشناسان مشورت کنید یا در کلاسها شرکت کنید، اطلاعات مفید زیادی برای والدین موجود است.
آگاهی از اینکه جنین در چه مرحله ای از رشد قرار دارد، می تواند به شما کمک کند حتی قبل از تولد نوزاد با او ارتباط برقرار کنید و این تجربه را واقعی تر احساس کنید.
علاوه بر این، دانستن آنچه در دوران بارداری، فرآیند زایمان و سال های اولیه زندگی فرزندتان انتظار می رود، می تواند به شما کمک کند احساس اعتماد به نفس بیشتری داشته باشید و بهتر آماده شوید.
فعالانه در دوران بارداری مشارکت داشته باشید
سفر شما به عنوان یک پدر از مدت ها قبل از تولد نوزاد آغاز می شود. تأیید بارداری، دیدن جنین در سونوگرافی و شنیدن صدای ضربان قلب او برای اولین بار از جمله لحظات مهمی هستند که در این دوران می توانید منتظرشان باشید.
فعالانه در دوران بارداری مشارکت داشتن می تواند به شما کمک کند از این دوران لذت ببرید، با شریک زندگی تان ارتباط نزدیک تری برقرار کنید و در این فرآیند از او حمایت کنید. اگر قرار است فرزندتان را به عنوان هم والد با یک شریک سابق بزرگ کنید، گفتگو و توافق متقابل درباره میزان مشارکت شما در این فرآیند می تواند مفید باشد.
چگونه در دوران بارداری مشارکت داشته باشیم؟
راه هایی که موجب افزایش مشارکت شما می شود:
- خبر بارداری را به صورت مشترک با دوستان و خانواده به اشتراک بگذارید.
- در تمامی قرارهای پزشکی و جلسات سونوگرافی همراه با شریک زندگیتان شرکت کنید.
- مراحل بارداری، رشد کودک و تغییراتی که شریک زندگیتان تجربه خواهد کرد را درک کنید.
- همراه با شریک زندگیتان در کلاس های قبل از زایمان و دوره های آموزشی فرزندپروری شرکت کنید.
- برنامه زایمان را با شریک زندگیتان بررسی کرده و ترتیب های لازم را به طور مشترک انجام دهید.
- هر سوالی که درباره رشد نوزاد یا فرآیند زایمان دارید از پزشک خود بپرسید.
- به نگرانی ها و ترس های شریک زندگیتان گوش دهید. نسبت به نیازها و احساسات او حساس باشید و با اطمینان بخشی و تشویق از او حمایت کنید.
- در کارهای خانه و مسئولیت ها کمک کنید تا از حجم کار شریک زندگیتان کاسته شود.
- درباره نام نوزاد گفتگو کرده و تصمیم بگیرید.
- خانه را ایمن سازی کنید، اتاق کودک را آماده کنید و اقلام مورد نیاز پس از تولد نوزاد را تهیه کنید.
- در فعالیت هایی که باعث ارتباط بیشتر با نوزاد می شود شرکت کنید، مانند صحبت کردن، خواندن کتاب یا آواز خواندن برای شکم مادر.
بپذیرید که زندگی شما تغییر خواهد کرد
یکی از ترسناک ترین جنبه های والد شدن این است که زندگی شما به شکلی که می شناختید تغییر خواهد کرد. پدر و مادر بودن یک مسئولیت تمام وقت است که بسیار متفاوت از هر نقش دیگری است که تا به حال داشته اید، مانند فرزند بودن، برادر یا خواهر بودن، دوست، دانشجو و …
تاکنون، نیاز ها، افکار و خواسته های شما در مرکز توجه قرار داشته اند. اما همه این ها زمانی که والد می شوید تغییر خواهد کرد، زیرا شما مسئول نوزادی خواهید بود که برای هر چیزی به شما وابسته است.
اگر نگران هستید که آیا می توانید با تمام این تغییرات کنار بیایید، درک این نکته مهم است که همان طور که زندگیتان تغییر می کند، شما نیز تغییر خواهید کرد. آلیشا پرایس میگوید: «والد شدن افراد را تغییر می دهد. برای برخی، پدر شدن اولین درک واقعی آنها از عشق بدون شرط است.»
درباره کودکی خود تأمل کنید
هنگامی که برای والد شدن آماده می شوید، فکر کردن به دوران کودکی خود می تواند مفید باشد. مرور خاطرات دوران کودکی می تواند به شما کمک کند آن تجربه را دوباره زنده کنید و با آن بخش از وجود خود ارتباط برقرار کنید.
همچنین می تواند مفید باشد که به این فکر کنید تربیت شما چگونه شخصیت امروزتان را شکل داده است. ارزیابی تأثیرات مراقبتی در زندگیتان میتواند به شما کمک کند تصمیم بگیرید که می خواهید چه نوع والدی برای فرزندتان باشید.
تصور کنید که میخواهید چه نوع پدری باشید
صرف زمانی برای فکر کردن به ارزش هایتان و اینکه می خواهید چه نوع پدری برای فرزندتان باشید می تواند مفید باشد. می توانید خود را در نقش یک پدر تصور کرده و خود را در موقعیت های مختلف با فرزندتان تجسم کنید.
برای مثال، می توانید خود را در حال گرفتن فرزندتان برای اولین بار، شنیدن خنده های او یا گرفتن دستش تصور کنید. همچنین می توانید جنبه های کمتر جذاب پدر بودن، مانند غذا دادن به کودک، حمام کردن او یا تعویض پوشک را در ذهن داشته باشید. فکر کردن به چالش های مختلفی که ممکن است پیش بیاید و اینکه چگونه به آن ها واکنش نشان می دهید نیز می تواند کمک کننده باشد.
تصور این موقعیت ها میتواند به شما کمک کند از نظر ذهنی برای این نقش آماده تر شوید.
تحت تأثیر نقش های جنسیتی قرار نگیرید
یکی از سخت ترین جنبه های پدر شدن، انتظارات ناگفته ای است که جامعه بر دوش مردان برای تأمین مالی می گذارد، به گفته آلیشا پرایس.پدر بودن به معنای به اشتراک گذاشتن تمام ویژگی های شما با فرزندتان است، نه فقط توانایی کسب درآمد. پدرها می توانند محافظ، پرورش دهنده، معلم و بسیاری چیز های دیگر باشند.
پرایس توصیه می کند که روایت های مربوط به اینکه چه چیزی یک مرد را تعریف می کند و برچسب های مرتبط با افرادی که در قالب نقش های کلیشه ای جنسیتی نمی گنجند، کنار گذاشته شوند. او می گوید: «آماده باشید که دیدگاه و تجربه ای جدید برای خانواده خود ایجاد کنید. اینکه کارها را به روش خودتان انجام دهید کاملاً اشکالی ندارد.»
به یاد داشته باشید، فرزندپروری آسان نیست و اشکالی ندارد که همیشه خوب نباشید
در حالی که والد بودن می تواند شادی بخش و پربار باشد، همیشه آسان نیست. سال اول بهویژه می تواند چالش بر انگیز باشد، زیرا شما خسته، مضطرب، کمخواب و در تلاش برای مراقبت از یک نوزاد هستید.
در واقع، یک نظرسنجی در سال ۲۰۲۳ که توسط Verywell Mind و Parents روی ۱۶۰۰ پدر در ایالات متحده انجام شد، نشان داد که ۲۱٪ از مردان افسردگی پس از زایمان را تجربه کرده اند. این افسردگی معمولاً در سال اول تولد کودک رخ می دهد.
در حالی که فیلم ها و شبکه های اجتماعی گاهی والدین را بهعنوان افرادی کامل که همه چیز را تحت کنترل دارند نشان می دهند، واقعیت همیشه این گونه نیست. برخی روزها آسان می گذرند و شما می توانید تمام کارهایی را که قصد داشتید انجام دهید به پایان برسانید. اما روزهای دیگر ممکن است مانند یک مبارزه سخت به نظر برسند.
مهم است که انتظارات خود را واقع بینانه نگه دارید. با خود مهربان باشید و از سخت گیری بیش از حد به خودتان بپرهیزید. از خود مراقبت کنید و سلامت جسمی و روانی تان را نادیده نگیرید.
سیستم حمایتی خود را بسازید
مفید است که سیستم حمایتی خود را از قبل بسازید تا زمانی که خسته، ناتوان و تحت فشار قرار میگیرید، کمک داشته باشید.
مفید است که با افراد زیر صحبت کنید:
شریک زندگی/هموالد:
با شریک زندگی/هموالد خود درباره نقش ها و سبک های فرزندپروری صحبت کنید. هم راستا کردن انتظارات و تصمیم گیری در مورد چگونگی تقسیم وظایف، نقش ها و مسئولیت ها بین شما می تواند مفید باشد. به دنبال راه هایی برای کمک و حمایت از یکدیگر باشید.
دوستان و اعضای خانواده:
از دوستان نزدیک و اعضای خانواده درخواست کمک کنید. از آن ها بپرسید که کدام وظایف را می توانند انجام دهند و چه زمانی در دسترس هستند.
والدین دیگر:
والدین دیگر در محله یا دایره اجتماعی شما می توانند منبع ارزشمندی از الهام، منابع و مشاوره باشند. مفید است که با والدین دیگر دوست شوید و درباره نگرانی ها و تجربیات خود با آنها صحبت کنید.
اعضای تیم بهداشتی:
تیم بهداشتی شما ممکن است شامل متخصص زنان، پرستار، ماما و دیگران باشد. سوالات خود را از آن ها بپرسید و نگرانی هایتان را با آن ها در میان بگذارید.
مراقبان سلامت روان:
بسیاری از افراد با پدرانی بزرگ می شوند که به آنها توصیه می کردند احساسات یا آسیب پذیری خود را نشان ندهند، یا پدرانی که آزارگر یا غایب بودند، به گفته پرایس: اگر پدر شدن شما را به یاد خاطرات دشوار دوران کودکی می اندازد یا اگر احساس ترس و فشار می کنید، ممکن است مفید باشد که از یک متخصص سلامت روان کمک بگیرید.
از درخواست کمک یا توضیح از دیگران نترسید. تا جایی که میتوانید سوال بپرسید و آماده باشید که کمک را بپذیرید،
«شما نمیتوانید همه چیز را بدانید و ندانستن چیزی تاثیری بر نقش پدر بودن شما ندارد.»
منبع:
