پرخوری عصبی، با نام مستعار بولیمیا، یک اختلال خوردن است که در آن هنگام غذا خوردن احساس می کنید کنترلی ندارید. سپس، پس از پرخوری، ممکن است احساس گناه شدید و میل شدیدی برای جبران پرخوری داشته باشید.
دوره های پرخوری یک چرخه مداوم است که بارها و بارها تکرار می شود. احساس گناه یا شرم بعد از هر دوره طبیعی است.
اما شما تنها نیستید بر اساس یک مطالعه در سال 2018، بین 1 تا 1.5 درصد از بزرگسالان و تا 2 درصد (1نفر از هر 50 نفر) جوانان مبتلا به بولیمیا هستند.
تصور میشود که این تعداد در میان افرادی که علائم مرتبط دارند اما مبتلا به بولیمیا تشخیص داده نشده اند، بیشتر باشد. اگرچه پرخوری شناخته شده ترین علائم بولیمیا هستند، اما ویژگی های دیگری نیز در این اختلال وجود دارد.
علائم بولیمیا
تشخیص اینکه آیا فردی دارای اختلال خوردن است، به خصوص پرخوری عصبی، همیشه آسان نیست. افراد با تیپهای بدنی مختلف دارای اختلالات خوردن هستند. در حالی که برخی از افراد مبتلا به بولیمیا ممکن است لاغر باشند، برخی دیگر می توانند وزن متوسط یا حتی اضافه وزن داشته باشند.
بر اساس کتاب راهنمای تشخیصی و آماری اختلالات روانی، ویرایش پنجم (DSM-5) دو نوع پرخوری عصبی وجود دارد. آنها بر اساس نوع رفتار پاکسازی از هم متمایز می شوند.
پاکسازی پس از پرخوری:
فرد مبتلا به این نوع پرخوری عصبی، استفراغ می کند یا از داروهای ملین یا تنقیه استفاده نادرست می کند. این شایع ترین نوع بولیمیا است.
بولیمیا غیر پاکسازی کننده:
فرد مبتلا به جای پاکسازی پس از پرخوری، روزه می گیرد یا با وسواس ورزش می کند.
مانند سایر اختلالات خوردن، پرخوری عصبی دارای علائم مختلفی از جمله احساسی، رفتاری و فیزیکی است.
علائم فیزیکی
پرخوری عصبی می تواند بر بدن تأثیر بگذارد و باعث آسیب فیزیکی به بخش هایی از بدن شود که در خوردن و هضم غذا نقش دارند. برخی از علائم فیزیکی پرخوری عصبی عبارتند از:
- گونه ها یا فک متورم
- بریدگی یا پینه روی بند انگشت یا پشت دست
- دندان های لکه دار یا تغییر رنگ
- پوسیدگی دندان
- خشکی پوست یا ناخن های شکننده
- درد معده یا سایر مشکلات گوارشی، مانند یبوست یا رفلاکس اسید
- احساس سرما مداوم
- سرگیجه و غش یا سنکوپ
- موهای نازک یا موهای خشک و شکننده
- کم آبی بدن
علائم عاطفی و رفتاری
افراد مبتلا به پرخوری عصبی معمولاً در مورد پنهان کردن علائم خود بسیار مراقب هستند. با این حال، دوستان و خانواده ممکن است متوجه رفتارهای خاصی شوند که نشان می دهد چیزی در حال وقوع است. علائم احساسی و رفتاری پرخوری عصبی ممکن است شامل موارد زیر باشد:
- رفتن به دستشویی بلافاصله بعد از غذا خوردن
- مخفی کردن بسته های غذا در مکان های غیرمنتظره
- به نظر می رسد غذا خوردن در مقابل دیگران ناراحت کننده است
- پنهان کردن بسته های ملین یا دیورتیک ها
- رژیم گرفتن مکرر
- استفاده بیش از حد از دهانشویه، نعناع یا آدامس
- ورزش وسواسی، حتی در هوای بد یا زمانی که خسته یا آسیب دیده است
- بد خلقی
- اهمیت بیش از حد به وزن و شکل بدن
- اظهارات تحقیرآمیز در مورد وزن و شکل بدن
- داشتن تغییرات شدید در خلق و خوی
- دیگر نمیخواهند با دوستان خود بنشینند یا فعالیتهایی را انجام دهند که از آنها لذت میبردند
عوارض ناشی از پرخوری عصبی
با گذشت زمان، پرخوری و پاکسازی می تواند به کل بدن از جمله سیستم گوارش، قلب و موارد آسیب برساند. بسیاری از این عوارض می توانند شدید یا تهدید کننده زندگی باشند.
قلبی عروقی
- ضربان قلب نامنظم (آریتمی)
- نبض کم
- فشار خون پایین
- نارسایی قلبی
گوارشی
- تهوع و استفراغ
- قند خون پایین
- معده درد و نفخ
- یبوست
- مری ملتهب یا آسیب دیده
- فک ها یا گونه های متورم
- پانکراتیت
- انسداد روده، سوراخ شدن یا عفونت
- گاستروپارزی یا کند شدن هضم
- سوراخ شدن معده
غدد درون ریز
- کاهش دمای بدن یا هیپوترمی
- کم خونی
- بی نظمی قاعدگی
- مقاومت به انسولین (که می تواند منجر به دیابت نوع 2 شود)
- پوکی استخوان
- کلسترول بالا
- کاهش سرعت متابولیسم در حالت استراحت
- نارسایی کلیه
عصبی
- تشنج
- مشکل در به خواب رفتن یا ماندن در خواب
- مشکلات تمرکز
- بی حسی یا گزگز در دست ها، پاها یا سایر اندام ها
- گرفتگی عضلات
- آپنه خواب
- سکته
چه زمانی باید به دنبال کمک بود؟
اگر فکر می کنید علائم پرخوری عصبی یا اختلالات خوردن دیگری دارید، می توانید با مراجعه به یک متخصص مراقبت های بهداشتی شروع کنید. این می تواند اولین قدم ترسناک باشد، اما می تواند به صحبت در مورد آن کمک کند.
صحبت با اعضای خانواده، دوستانی که میدانید حمایتکننده و تشویقکننده هستند، در نظر بگیرید.
اگر از صحبت با پزشک اصلی احساس راحتی می کنید، می توانید در مورد علائم، افکار و احساسات خود با او صحبت کنید. آنها ممکن است شما را به یک متخصص اختلال خوردن ارجاع دهند که می تواند یک ارزیابی عمیق انجام دهد و تشخیص دهد.
صحبت کردن با افرادی که تجربه های مشابهی را تجربه کرده اند نیز می تواند کمک کننده باشد.
چگونه به فردی که فکر می کنید مبتلا به بولیمیا است کمک کنید؟
در حالی که شما هرگز نمی توانید کسی را مجبور کنید که به دنبال کمک باشد، اما اگر فکر می کنید کسی که می شناسید مبتلا به پرخوری عصبی است، می توانید حمایت و تشویق کنید.
به آن ها گوش دهید و دلسوز باشید. آنها ممکن است کمک بخواهند اما از پرسیدن می ترسند – یا حتی نمی دانند چگونه مکالمه را شروع کنند. حتی ممکن است فکر کنند که مستحق کمک نیستند.
قبل از اینکه دست به کار شوید، چند نکته برای انجام این کار وجود دارد:
- با انتخاب یک زمان خوب و یک مکان خصوصی شروع کنید.
- به مثالهای خاصی اشاره کنید تا نشان دهید چرا نگران هستید و سعی کنید انتقاد نکنید.
- بگذارید بدانند که به آنها اهمیت می دهید.
- آماده باشید – آنها ممکن است آن را انکار کنند یا عصبانی شوند. اگر این اتفاق افتاد، آرام، صبور باشید.
- سعی کنید به آنها کمک کنید تا دلایلی برای تغییر پیدا کنند، مانند عشق آنها به شخص دیگری یا تمایل به بازگشت به مدرسه یا کار.
- به حمایت از آنها ادامه دهید، حتی اگر هنوز آماده دریافت کمک نیستند.
مکالمه با فردی که فکر می کنید ممکن است اختلال خوردن داشته باشد می تواند سخت باشد. مشکلی نیست که حتی از مطرح کردن موضوع نگران و ترسیده باشید.
برای آسانتر کردن مکالمه برای هر دوی شما، میتوانید از موارد زیر اجتناب کنید:
- نظر دادن در مورد ظاهر آنها، به خصوص وزن آنها
- شرمنده کردن
- ارائه مشاوره پزشکی، مگر اینکه پزشک باشید
- آن ها را مجبور به درمان کرد
- اولتیماتوم دادن
نکته مهمی که باید به خاطر بسپارید این است که آنها احساس راحتی کنند. به آنها بگویید که همیشه می توانند به شما مراجعه کنند و شما همیشه در دسترس خواهید بود.
منبع:
https://psychcentral.com/eating-disorders/bulimia-nervosa-symptoms#seeking-help
